beaver

up กันซักหน่อย

2009-06-20T22:03:00.041+07:00

แอนิเมชั่นเรื่องล่าสุดจาก pixar เรื่อง " UP " ไปดูมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ส่วนตัวคิิดว่าสนุกมากมีมุกตลก
แทรกอยู่ตลอดเวลา เป็นแอนิเมชั่นน่ารักๆอีกเรื่องนึง ที่แทรกเข้ามาอยู่ในใจกันเลยทีเดียว ตัวละครน่ารัก
ทุกตัวเลย ไม่ว่าจะเป็นคุณปู่ Carl/ เด็กลูกเสือ Russell/ นก Kevin / หมาอีกหลายตัวเยอะแยะมาก
มายไม่ว่าจะเป็น Dug/ Beta/ Gamma และ Alfa หมาจ่าฝูงตอนเสียงเล็กๆนี่ฮามาก

คลายเครียดกันไปเลยหลังจากดูหนังเสร็จ...
สีสันจากลูกโป่งนี่มัน...ไม่รู้สิ เห็นแล้วมันสดใสมีชีวิตชีวาดีนะ

เอาไปกันอีกซักรูปจากความประทับใจ
เกือบลืมไปอีกเรื่องหนึ่ง หลังจากดูเรื่องนี้จบ เพิ่งจะรู้นะเนี่ยว่าเวลาที่ลูกเสือจะขอความช่วยเหลือให้ตะโกน
ออกมาดังๆว่า "กาการ่า"

ไหนๆอัพล่ะ ก็เลยถือโอกาสเพิ่มไปอีกเรื่องเลยแล้วกัน หลังจากที่ไม่ได้อัพมานานแสนนาน

เดือนที่แล้วไป "เสม็ด" มา ตอนแรกก็กลัวฝนตกมาก ถ้าตกล่ะจบกันอดไปไหนมาไหนแน่ๆแต่แล้วฟ้าฝน
ก็เป็นใจ ฟ้าใสตลอดเกือบทั้งสองวันที่อยู่ที่นู่นมาตกเอาวันที่สามวันที่จะกลับ คราวนี้เปลี่ยนที่พักไปพักที่
เสม็ดคลับ (ไม่ค่อยประทับใจเท่าไร ห้องแคบมากเมื่อเทียบกับ lima bella ที่ไปพักเมื่อคราวที่แล้ว )

ร้านอาหารร้านใหม่ที่เพิ่งจะค้นพบในคราวนี้ "ร้านบ้านผู้พัน" เป็นอาหารฝรั่ง อร่อยมากให้เยอะมาก
ขอแนะนำสำหรับคนที่ยังไม่เคยได้ไปลิ้มลอง ขอบอกคำเดียวว่าต้องไปลองแล้วจะติดใจ โชคดีวันนั้นไม่
ค่อยมีคน บรรยากาศสบายๆเปิดเพลงชิวๆ นั่งฟังเสียงคลื่นลมทะเล เหมือนร้านเป็นของเรา

อันนี้ถ่ายที่หาดหน้ารีสอร์ท น้ำทะเลไม่สวยเท่าอ่าวไผ่ แต่ช่วงที่ไปนั้นเล่นน้ำอ่าวไผ่ไม่ค่อยเวิร์คคนเยอะ
มากๆๆเล่นมันที่รีสอร์ทนี่ล่ะสบายดี

จุดชมวิวเสม็ดไปเสม็ดมาก็หลายทีล่ะ ขับผ่านตรงนี้ก็ตั้งหลายครั้งไม่มีโอกาสได้ถ่ายรูปซักที แต่คราวนี้ไม่
พลาดกับ "จุดชมวิวเสม็ด" สวยดี

คุณเต้าฮวย ผู้ร่วมเดินทางกันในครั้งนี้

ปิดท้ายด้วยภาพรองเท้าแตะของทางรีสอร์ท ซะหน่อย ไม่ได้ใช้เลยใช้แต่รองเท้าตัวเอง มอมกันไปข้างนึง

"กาการ่า" เหนื่อยแต่สนุกดี

Mr. MJ

2009-02-22T09:05:00.014+07:00

ไม่รู้เหมือนกันนะว่าจะเรียกเจ้าตัวนี่ว่าตัวอะไรดี ดูไปบางทีก็เหมือนกระต่าย ดูไปบางทีก็เหมือนหมี 55
แต่ก็ช่างมันเหอะเนอะ เพราะว่า Mr. MJ ตัวนี่เป็นตุ๊กตาตัวแรกที่เราเย็บขึ้นมาเอง ( ขออวดหน่อย
นะ 55 แอบภูมิใจ) ไปเดินเลือกซื้อผ้าซื้อด้ายเองเลยนะ ที่พาหุรัดนี่มีทุกอย่างจริงๆใครที่ชอบเย็บปักถัก
ร้อย คงจะชอบ ไอ้ตอนทำช่วงที่สนุกที่สุดก็ตอนปักตัวอักษรต่างๆนี่ล่ะสนุกดี แต่เมื่อยมือไปหน่อยนะ
แม่เห็นบอกว่า " ไม่น่าเชื่อลูกสาวฉันจะชอบเย็บปักถักร้อย " เป็นงั้นไป เอาเป็นว่าก็เพลินๆ ดี
( แม่แอบช่วยนิดหน่อย เนื่องจากตัวเราเองใช้จักรไม่ค่อยเป็น สงสัยจะทนดูไม่ได้ )

หลายๆคนก็คงจะเป็นเหมือนกัน เวลาจะให้ของขวัญใครก็อยากจะทำขึ้นมาเองบ้าง หรืออย่างน้อยที่สุดก็
ต้องสรรหาวิธีการห่อ หากระดาษห่อ มาห่อเองให้สวยที่สุดล่ะน๊า...

แล้วคุณล่ะมองเจ้าตัวนี่เหมือนอะไร?

เกี๊ยวซ่า

2009-02-22T09:03:00.012+07:00

เกี๊ยวซ่า ทำครั้งนี้เป็นครั้งที่สองล่ะ ครั้งแรกอยากลองทำก็เลยกะกะมั่วเอาเอง อืมมก็อร่อยดี แต่ครั้งนี้มี
คนช่วยทำ คุณเต้าฮวยนั่นเองช่วยหาสูตรมาให้ มันก็เลยสมบูรณ์ขึ้นอร่อยขึ้น 555 อ้าว...ชมตัวเองเข้าไป
ตัวเราเองทานเกี๊ยวซ่าตามร้านอาหารไม่ได้ เพราะว่าส่วนใหญ่มันเป็นไส้หมู เลยต้องทำกินเอาเองว่างั้น
เนื่องจากทานหมูไม่ได้ ไม่ได้พงไม่ได้แพ้อะไรหรอก...เป็นอิสลาม

มาเริ่มกันเลยดีกว่า ใช้ไก่สับแทนหมู / ต้นหอมซอย / น้ำมันงา / ไข่แดง / กะหล่ำปลีฝอยลวก /
ปรุงด้วยซีอ้ิวและพริกไทยนิดหน่อย ( ถ้าจำไม่ผิดนะ ) ทุกอย่างก็กะกะเอาเหมือนเดิม

เอาแป้งมาห่อ แป้งเกี๊ยวซ่าก็หาซื้อได้ง่ายๆที่อิเซตัน หรือ villa ก็ได้ แต่รู้สึกว่าที่อิเซตันจะหนากว่า ส่วนที่
ห่อเราก็ซื้อเอาที่ไดโซ คาดว่าถ้าห่อเองอีกนานกว่าจะได้ทาน สภาพก่อนการเอาไปนึ่ง

ห่อเสร็จแล้วก็เอามานึ่ง ( ฮ่าๆๆ มีใบตองๆ ตัดมาจากบ้าน คอนโดคุณเต้าฮวยไม่มี )

หลังจากนั่นพักแป็บนึง แล้วก็เอามาทอดบางคนก็บอกว่าทอดด้วยน้ำมันนิดหน่อยก่อนพอกรอบๆ แล้วก็
เอาน้ำใส่ในกะทะอีกนิดหน่อยแล้วก็เอาฝาปิด แต่ส่วนตัวเราชอบแบบไม่ต้องใส่น้ำ เดี๋ยวมันนิ่ม...

แต่น แต็น แต๋น... สำเร็จแล้ว...เกี๊ยวซ่า

มาถ่ายชัดๆกันอีกที ( หน้าตาพอใช้ได้นะ )

กินกับกะหล่ำปลีฝอยและน้ำจิ้มที่คุณเต้าฮวยทำ...อร่อย อร่อย

วาดเล่นวาดเล่น

2009-02-18T12:56:00.013+07:00

วาดเอาไว้นานล่ะสมัยฝึกใช้ wacom ใหม่ๆ ช่วงนี้เอาออกมาเตือนความจำจะได้ปัดฝุ่นกันใหม่ซะที
...ฝุ่นเกาะเยอะเหลือเกินช่วงนี้...

วันแห่งความรัก ณ ราชบุรี

2009-02-16T11:26:00.037+07:00

เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาไป อ.สวนผึ้ง จ.ราชบุรีมา ติดค้างกันมาตั้งแต่ช่วงปีใหม่ที่ว่าจะไป แต่ไม่ได้ไปซักที
เนื่องจากจองกี่ทีกี่ทีก็เต็มทุกทีไป คราวนี้โชคดีที่คนที่เค้าจองไว้ก่อนไม่โอนเงินมาสักที ก็เลยเป็นโอกาส
ของเราไป ทางขับเข้าไปรู้สึกว่าจะงงนิดหน่อยมีหลายเลี้ยวเหลือเกิน เป็นสถานที่พักผ่อนอีกที่นึงที่ไม่ไกล
มากขับรถไปสองชั่วโมงก็ถึงล่ะ เร็วกว่าจากบ้านเราขับไป CTW เวลารถติดซะอีก
....เสียดายอากาศตอนกลางวันร้อนไปหน่อย....

อุทยานเขางู ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเรียกกันว่าเขางู สวยดีเหมือนกันนะ แต่น่าเสียดายที่น้ำมันเหือดแห้ง
ไปหน่อยเนื่องจากอากาศร้อนมาก แต่แถวนั้นลิงเยอะมาก จอดรถไว้นี่หันไปมองอีกทีลิงเต็มรถเลย...

แวะไป บ้านหอมเทียน เห็นหลายๆคนบอกว่าเทียนที่นี่สวยดี แต่ส่วนตัวเราว่าเฉยๆนะ ก็ไม่ได้ดูแปลก
หรือมีเอกลักษณ์อะไรมากมาย

ส่วนรูปข้างล่างนี่ไปแวะทานกาแฟที่ บ้านอ้อมกอดขุนเขา ที่นี่ดูใหญ่มากต้องใช้รถกอล์ฟรับส่งคนที่มา
พักกันเลยทีเดียว แต่รูปที่เอามาให้ดูนี่ถ่ายแถวๆบริเวณร้านกาแฟ ม้ากระโดกน่ารักดีแอบอยากเล่นนะ แต่
ไม่กล้านั่งกลัวของเค้าหัก ฮ่าๆๆ ส่วนอีกรูปนึงเป็นม้าที่เค้าเลี้ยงเอาไว้เล็มหญ้าบริเวณทางเข้า

และ scenery resort หลายคนที่ไปแถบสวนผึ้งจะต้องแวะไป และเราเองก็ไม่พลาดไปดูแกะที่ทาง
รีสอร์ทเลี้ยงไว้ เกิดมาก็เพิ่งจะเคยเห็นแกะตัวเป็นๆนี่ล่ะ เคยเห็นแต่แพะ แต่เราว่าเสียงร้องมันก็คล้ายๆ
กันนะ น่ารักดีแต่ว่ามอมไปหน่อยนะ มีอีกรีสอร์ทหนึ่งอยู่บริเวณใกล้ๆกัน นั่นก็คือ nagaya resort
ตอนแรกก็ว่าจะไปที่นี่แต่จองไม่ได้เต็มยาวเลย ดูเป็นรีสอร์ทเล็กๆน่ารัก แต่ดูอบอุ่นดี

ถึงซะที panalee resort ที่พักของเรา แปลกและแตกต่างจากที่อื่นเนื่องจากที่นี่ไม่ได้สร้างบ้านแบบ
ขาวๆอย่างที่รีสอร์ทแถวนี่มักจะสร้างกัน แต่สร้างบ้านออกมาในแบบสีอิฐ และรวมๆจัดบรรยากาศให้ดู
เหมือน แอฟริกัน ก็แปลกดีนะ แต่ว่ารีสอร์ทนี่เพิ่งเปิดมาไม่นาน ต้นไม้อะไรก็ยังไม่ค่อยโตและร่มรื่นซัก
เท่าไร แต่แอบคิดสนุกๆว่า ถ้าทางรีสอร์ทนี่เค้าทำปูนปั้น ให้เป็นรูปยีราฟ รูปเสือ รูปสัตว์ป่าต่างๆนานา
แบบขนาดเท่าจริงนะ ก็คงจะน่ารักและเป็นจุดดึงดูดลูกค้าได้ดี ก็เลยแอบบอกพี่เค้าไว้ตอนเช็คเอาต์ พี่
เค้าบอกว่ากำลังสั่งทำอยู่ คราวหน้ามาเจอแน่นอนค่ะ
...และนี่บ้านที่เราพัก ชื่อเอื้องมณี จริงแล้วเค้าน่าจะตั้งชื่อให้ดูเข้ากับบรรยากาศเค้าหน่อยเนอะ

ถ่ายจากดาดฟ้าบ้านพัก มองไปเห็นทิวแถวเทือกเขาตะนาวศรี พอตกเย็นพลบค่ำหน่อยบรรยากาศดีมาก
เกือบลืมบอกไปอย่างนึง อาหารของทางรีสอร์ทอร่อยมาก ไม่ว่าจะเป็นบาร์บิคิว ข้าวผัด หรือยำ อร่อยๆ

บรรยากาศตอนกลางคืนของที่นี่ อากาศเย็นสบายกำลังดี ต่างกับตอนกลางวันมากมาย แต่ตอนเช้านี่ซิแปลก
หนาวมากมาก

ทางรีสอร์ทได้จุดเทียนซะทั่วสนามหญ้าเลย โรแมนติคกันซะทั้งรีสอร์ท จัดโต๊ะไว้สำหรับทานอาหารเย็น
หรือว่าถ้าใครไม่สะดวกต้องการความเป็นส่วนตัวก็สามารถบอกรีสอร์ทได้ว่าจะทานบนดาดฟ้าบนบ้าน

ขากลับแวะเข้าไปที่อ่างเก็บน้ำชัฏป่าหวาย ไม่ค่อยสวยเลย แต่บังเอิญไปเจอฟาร์มหมา bulldog ตั้งอยู่
ก่อนทางเข้า เลยแวะเข้าไปสักหน่อยน่ารักดี ซ้ายมือ french bulldog ขวามือ english bulldog

*กลับมาถึงกรุงเทพตั้งแต่บ่ายสองได้ ตกเย็นออกไปกินร้าน มิตรโกหย่วน แถวๆเสาชิงช้า ได้ยินชื่อมา
นาน วันนี้มีโอกาสไปชิม ติดใจๆอร่อยดี ร้านนี่เค้าคิดหน่วยเงินเป็นสตางค์ ชดใช้ค่าเสียหายไป 22000

Ride a bike

2009-02-10T19:07:00.014+07:00

My bike - ได้มาเกือบจะสิบปีได้ล่ะมั้ง ตั้งแต่สมัยตอนเรียนม.3

ช่วงนี้เอาเจ้าแก่นี่ออกมาขี่บ่อยขึ้น ตอนเย็นบ้าง ตอนเช้าบ้างแล้วแต่อารมณ์ว่างั้น หลังจากที่ไม่ได้เอาออก
มาขี่นานมากแล้ว วันนี้ก็เลยถ่ายรูปมาสักหน่อยเป็นการเตือนความจำเห็นทุกวันๆจะได้ขี่เป็นกิจวัตร ช่วงนี้
ออกกำลังกายมากขึ้นทั้งว่ายน้ำทั้งขี่จักรยาน( พอดีสระว่ายน้ำสโมสรหมู่บ้านทำใหม่ บรรยากาศดีทีเดียว
แบบว่ามองออกไปเห็นสระบัว แบบว่าเห่อว่างั้น ฮ่าๆๆ )

ถ่ายขณะพักยืดเส้นยืดสายที่ทะเลสาปหนึ่งในหมู่บ้านสัมมากร

In Childhood

2009-01-10T15:10:00.011+07:00

วันนี้วันเด็ก

" do you remember when you were young? "

ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่

2009-01-06T13:13:00.041+07:00

โพสแรกของปีนี้...

วันหยุดยาวปีใหม่ที่ผ่านมานี้หลายๆคนคงจะไปเที่ยวพักผ่อนที่ต่างจังหวัดกันเยอะ รวมถึงตัวเราเองด้วย
ไม่ต้องถามเลยว่าไปไหนมา จะไปไหนได้ซะอีกล่ะ นอกจากลำปางที่ที่แสนจะคุ้นเคย ตอนแรกกะว่าจะอยู่
กรุงเทพแบบสบายๆ โดยส่วนตัวไม่ค่อยชอบไปไหนตอนช่วงเทศกาลซักเท่าไร คนมันเยอะ แต่พ่ออยาก
ไปดูไร่ ( อีกล่ะหรอ ) เป็นห่วงก็เลยอาสาขับรถไปให้ แต่มีข้อแม้ซักหน่อยนึงล่ะกันนะ ไปสามวันพอนะพ่อ
เหลืออีกสองวันไว้ให้เราได้ทำอะไรบ้าง...

เริ่มออกเดินทางวันที่ 31 ธ.ค. 2551 เวลา 05.00 น. เห็นจะได้เพราะว่ากลัวรถติด และก็เป็นอย่างที่คาด
ไว้ติดนิดหน่อยผ่านนครสวรรค์มาได้ก็คงพ้นช่วงรถติดล่ะ ดีนะเนี่ยที่ออกเช้า

ขับรถต่างจังหวัดก็ดีไปอย่างนะ ไม่ค่อยเจอไฟแดง ภาพที่เห็นตรงหน้าก็เป็นภูเป็นเขาซะส่วนใหญ่ มองได้
ไกลดี ไม่มีอะไรมาบดบัง สนุกก็ตรงขับรถขึ้นเขาลงเขานี่ล่ะ...มันส์มาก

แต่กว่าจะถึงบ้านก็นะ ปาเข้าไป 17.00 น. เนื่องจากแวะนั่นแวะนี่ไปเรื่อยเปื่อย ไม่เคยแวะอะไรเยอะขนาด
นี้เลยนะเนี่ยจากปกติเที่ยงๆก็น่าจะถึง ข้าวกลางวันเราแวะทานกันที่ตากสเต็กเฮ้าส์เป็นของสหกรณ์เพียงพอ
พอเพียงอะไรสักชื่อนี่ล่ะ ที่นี่เค้ามีฟาร์มเลี้ยงวัว นกกระจอกเทศเองด้วย ส่วนสเต็กนั่นต้องบอกว่าเนื้อนุ่มมาก
ขิ้นใหญ่มาเป็นจานร้อนกันเลยทีเดียว พร้อมเครื่องเคียง ไม่แพงด้วย คุ้มๆๆ ยังไงใครแวะไปตากก็แนะนำ
อย่าลืมแวะไปทานกัน อร่อย อร่อย...

อากาศเย็นนิดหน่อย แต่พอตกกลางคืนแล้วที่นั่นหนาวมาก ( ช่วงฤดูหนาว ) บ้านป้าที่ลำปางนั่นตั้งอยู่ใน
พิกัดที่เรียกว่าห่างจากตัวเมืองลำปาง มากเลยทีเดียวเป็นช่วงที่จะเดินทางต่อไปเชียงใหม่หรือเชียงรายก็ได้
แต่ว่าก็ไกลอยู่เหมือนกันเพราะฉะนั้นบรรยากาศที่นั่นมันก็จะสงบและเงียบมาก มองออกไปรอบๆก็จะเป็น
ภูเขาซะส่วนมาก

อยู่ที่นั่นก็ไม่ได้ไปไหนเพราะว่าพ่อก็อยู่ในไร่ในสวนไม่ยอมไปไหน ใช้ทุกวินาทีให้คุ้มค่ากับต้นไม้ ดอกไม้ที่
พ่อชอบ ฮ่าๆ ส่วนตัวเองก็รู้สึกดีนะบรรยากาศที่นี่ดี อากาศบริสุทธิ์สดชื่น ช่วงพ่อปลูกต้นไม้ พรวนดินรดน้ำ
พ่อชอบที่จะลงมือเองทุกครั้งที่มีโอกาส ไม่ใช่แต่เฉพาะที่ไร่ที่ลำปาง ที่กรุงเทพก็เหมือนกันทุกเสาร์อาทิตย์
ก็จะเห็นพ่อใส่ปุ๋ย รดน้ำอยู่บ่อยครั้ง จำได้ว่าสมัยเด็กเวลาคนในครอบครัวว่างพร้อมกันก็ช่วยกันพรวนดิน
ปลูกต้นไม้ยังงี้ล่ะ จำได้อีกว่ารดน้ำต้นไม้ที่ไรเปียกทั้งตัวทุกที ไม่เข้าใจ เคยซื้อชุดอุปกรณ์ทำสวนมาให้พ่อ
รู้สึกได้ว่าพ่อจะชอบมากกว่าเสื้อผ้า หรืออื่นๆที่เคยซื้อให้เสียอีกแต่พ่อก็มีคำถามอยู่ประโยคหนึ่งว่า ทำไม
ชุดอุปกรณ์ทำสวนที่ซื้อมามันต้องดูมีดีไซน์สวยงามด้วย ซื้อแบบธรรมดาปกติก็ได้นะจะได้ไม่ต้องแพงมาก
อ้าว...อย่างน้อยมันก็เจริญหูเจริญตาดีนะ เวลาที่หยิบขึ้นมาใช้ อย่างน้อยมันก็ตอบโจทย์สำหรับพ่อที่ชอบ
การปลูกต้นไม้ และสำหรับเราที่ชอบเรื่องของการดีไซน์

ขากลับแวะกินข้าวซอยที่ลำปาง ร้านนี่เป็นจีนอิสลาม มีเนื้อสเต็ะ ไก่สเต็ะ ขายด้วยอร่อยอีกเช่นกัน เพิ่งรู้ว่า
จีนที่เรียกว่าจีนฮ่อเนี่ย ส่วนใหญ่เป็นอิสลาม ร้านนี้อยู่ในตัวเมือง เท่าที่เห็นปีนี้คนไปลำปางเยอะกว่าทุกๆ ปี
สงสัยจะไปไหว้พระกัน

และทุกๆครั้งที่ไปลำปางสิ่งแรกที่นึกถึงก็คือ เจ้าเมฆ กับเจ้าหมอก แต่ส่วนใหญ่จะเล่นกับเจ้าเมฆ เจ้าหมอก
มันขี้อาย

สงสัยช่วงนี้จะไม่ได้ตัดเล็บ เล็บคมมาก

ตัวโตขึ้นเยอะเหมือนกัน ดูมัน ดูมัน...ไถอยู่นั่นล่ะ

ส่วนนี่เจ้าแรมโบ้หมาของบ้านป้าที่เลี้ยงไว้ จะดุไปไหนเนี่ย

มีลูกไก่ที่เลี้ยงไว้ด้วย เพิ่งรู้ว่าไก่ชอบถ่ายรูป วิ่งไปฝั่งไหนมันก็วิ่งตาม ตอนมันตัวเล็กๆ ก็น่ารักดีนะ แต่พอ
มันโตเต็มวัยล่ะมันดูน่ากลัวนะเราว่า โดยส่วนตัวเป็นคนกลัวสัตว์ปีก

เดินทางกลับมากรุงเทพอย่างปลอดภัยในวันที่ 2 ม.ค. 2552 ขากลับรถติดบ้างแต่จะมาติดมากตรงช่วงที่
เข้าวงแหวนแล้ว ปีใหม่ปีนี้ไม่ได้เคาท์ดาวน์อะไร นอนหลับซะงั้น สงสัยคงจะเหนื่ิอยมาก

มาเริ่มกันอีกในวันที่ 3 ม.ค. 2552 มีโปรแกรมไปทานข้าวเย็นที่ร้านระเบียงทะเลที่บางปูกับคุณเต้าฮวย
เพิ่งรู้ว่ามันใกล้บ้านเรามากขับรถไปประมาณไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ถึงล่ะ ( รถไม่ติดนะ ) ... มาเริ่มกันที่ฟาร์ม
จระเข้ เคยไปสมัยตอนเด็กๆนานมากล่ะ ให้ความรู้สึกเหมือนไปสวนสัตว์เลย มีสัตว์อย่างอื่นให้ดูด้วยนิด
หน่อย เหมือนได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้งนึง

ยัวเยี้ยเลยทีเดียว...หลังจากที่ไม่ได้เห็นจระเข้ตัวเป็นๆมานานมาก ดูแต่ในสารคดี รู้สึกว่ามันเป็นสัตว์ที่
น่ากลัวมากกกก

มีเสือให้ดูด้วย

แต่ที่แปลกใจคือมีอยู่กรงหนึ่ง มันอยู่กับหมา งงนิดหน่อย แต่อยากรู้ว่าหมามันจะรู้สึกยังไง ?

ไม่เคยได้ใกล้เสือขนาดนี้เลยนะเนี่ย ขนมันดูนุ่มๆดี น่ากอด ห่างกันไม่ถึงหนึ่งฟุต

และไปบางปูก็คงไม่พ้นที่จะต้องไปดูนกที่สถานที่ตากอากาศบางปู คนเยอะมากถึงมากที่สุด แต่นกก็ยังคง
เยอะเหมือนเดิม และก็ยังคงมีปัญหาสงสัยอยู่เหมือนเดิมว่า ทำไมนกต้องกินหนังไก่ทอด ?

- มันไม่ได้ชอบแต่คนยัดเหยียดให้
- แล้วถ้ามันกินมากคอเรสเตอรอลมันจะสูงมั้ย
- หรือว่าหนังไก่ทอดมันโยนได้แต่ขนมปังโยนไม่ได้
- แล้วปกติมันกินอะไรล่ะ

คิดไปสารตะ ต่างๆนานา ก็ยังไม่แน่ใจ

แต่ที่รู้แน่ๆ คือ นกสายตาดีมาก โยนปุ๊บมันโฉบมาพอดีเข้าปากมันปั๊บ

หลังจากนั้นก็ไปที่ร้านระเบียงทะเล ร้านเล็กไปหน่อยแต่บรรยากาศก็ดีนะ คนเยอะมาก

มองออกไปนอกร้านก็จะมองเห็นทะเลในฝั่งอ่าวไทย

มึอีกหลายร้านแถวนั่น อาหารที่ร้านระเบียงทะเลนั่นไม่ค่อยจี๊ดจ๊าดเท่าที่ควร คนเยอะเกินแอบเวียนหัว

รู้สึกว่าปีใหม่ปีนี้ได้ใกล้ชิดกับสัตว์โลกนานาชนิดกันเลยทีเดียว
..........................................................................
ปีที่ผ่านมานี้ทุกๆอย่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ยังคงไม่ได้ทำ สุขภาพอาจจะไม่ค่อยดี
ช่วงต้นปีแรกแต่หลังจากนั้นก็ได้มีโอกาสดูแลตัวเองมากขึ้น จริงจังและควบคุมตามคำสั่งของหมอมากขึ้น
และมันก็เห็นผลว่าสุขภาพดีขึ้นตามลำดับในช่วงครึ่งปีหลัง ปีนี้สัญญากับตัวเองไว้ว่าจะดูแลตัวเองให้มาก
ขึ้น จะได้ทำหลายๆสิ่งที่เรารักอย่างสบายใจและสบายกายซักที " be in a fighting mood " สู้ สู้

ก็แค่...ข้าวเย็นมื้อนึง

2008-12-29T10:44:00.024+07:00

เริ่มต้นด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย หลังจากรับโทรศัพท์ และปลายสายเป็นเสียงของพี่บอกว่ากลับมาบ้าน
ก่อนบ่ายสามนะจะออกไปกินไปกินข้าวเย็นกัน ( แอบคิดในใจนี่เค้าชวนหรือบังคับว่ะเนี่ย ) วันนั้นคิดไว้ว่า
จะเดินจตุจักรแบบชิวชิว สักหน่อย ลืมบอกไปขณะที่พี่โทรมาเวลาประมาณเกือบเที่ยงเห็นจะได้ แล้วจะทำไง
ล่ะเนี่ยวันนั้นรถก็ไม่ได้เอามา คิดว่าเออกะจะนั่งรถเมล์กลับซะหน่อยวันอาทิตย์รถคงโล่งๆ ที่ไหนได้ไม่ทัน
ต้องเรียกแท็กซี่กลับ ดันขับช้าซะอีกจะบ้าตาย... ไปถึงบ้านก็เกือบจะสี่โมงล่ะ รีบๆอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะ
ออกไปกับที่บ้าน

และในที่สุดก็ถึงปลายทางภายในหนึ่งชั่วโมงสิบห้านาที บางแสนนี่เอง " ร้านครัวต้นข้าว "
ไม่ได้ไปบางแสนนานมากแล้ว มีร้านอาหารเพิ่มขึ้นเยอะแยะมากมาย บรรยากาศในร้านก็ดี เหมาะไปทาน
กันแบบครอบครัว นอกนั้นร้านอื่นๆที่ผ่านมามันดูวัยรุ่นๆไปหน่อยสำหรับผู้ใหญ่ บริเวณใกล้กับร้านยังมีร้าน
สถานีนมสดตั้งอยู่ด้วยเมนูเยอะมาก เยอะจนไม่รู้ว่าแล้วเราควรจะดื่มนมดีหรือเปล่า การดื่มนมนี่มันยุ่งยาก
ขนาดนี่เลยหรอ...

วกกลับมาที่ " ร้านครัวต้นข้าว " หลังจากที่อาหารเริ่มทยอยมาเสิรฟ์ ทุกคนๆในครอบครัวเริ่มทานอาหารกัน
สลับกับการสนทนาอย่างออกรสออกชาด ดูจะออกไปในทางรสชาดดีเหมือนกับอาหารที่ทุกๆคนได้ทานเข้า
ไปต้องขอบอกก่อนว่าครอบครัวเราเองไม่ค่อยได้มีโอกาสทานอาหารพร้อมหน้าพร้อมตากันบ่อยๆนัก เอ๊ะ...
แต่จะพูดยังงั้นก็คงจะไม่ถูกซักเท่าไร เพราะส่วนมากทุกทุกวันอาทิตย์ก็จะทานอาหารเย็นพร้อมกันบ้าง ถ้าทุก
คนอยู่พร้อมกันที่บ้าน ใช่แล้วที่บ้าน...บ้านเราเองไม่ค่อยชอบที่จะออกไปทานอาหารนอกบ้าน เพราะว่าแม่
ชอบทำอาหาร ทำมันเป็นซะเกือบทุกอย่างล่ะประเด็นที่สำคัญที่สุด ทุกๆคนในบ้านชอบที่จะทานอาหารฝีมือ
แม่ไม่ได้โม้นะ...แม่เราทำอาหารอร่อยจริงๆ

...แต่วันนี้ถือว่าเปลี่ยนบรรยากาศล่ะกันที่ออกมาทานอาหารเย็นนอกบ้านไกลถึงบางแสนนอกจากบรรยากาศดี
อาหารอร่อยแล้ว ครอบครัวยังอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา มีการสนทนาอย่างออกรสออกชาด แถมยังได้เห็นพระ
อาทิตย์ที่ค่อยๆเคลื่อนตัวตกลงไปในทะเล ภาพและบรรยากาศเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆ ( ในช่วงชีวิตตอนโต )
...ลงท้ายแล้วทุกสิ่งทุกอย่างในวันนี้จบลงด้วยความสบายใจ สบายตา สบายหู สบายไปซะทุกอย่าง

...และท้ายที่สุด จริงๆแล้วมันเป็น ตั้ง...ข้าวเย็นมื้อนึง ต่างหาก

ท้องฟ้า

2008-12-22T16:50:00.011+07:00

วันนี้อยู่บ้านว่างๆก็เพ้อเจ้อกันไป ท้องฟ้าในช่วงฤดูหนาวนี่มันดูใสใสดีนะ
โดยส่วนตัวเป็นคนชอบมองท้องฟ้า หลายๆคนก็คงจะเป็นเหมือนกัน...มันดูปลอดโปร่งดี

Big Beef Burger

2008-12-17T10:30:00.019+07:00

เมื่อวานว่างๆมีโอกาสได้ทำอาหารทานเอง ปกติก็ทำอาหารทานเองบ้างเหมือนกันแต่ไม่มีเวลาถ่ายเก็บไว้เลย วันนี้ว่างๆ
เลยจัดไปซักหน่อย ทำไปถ่ายไป แอบลำบากนะเนี่ย ดีที่เมนูที่จะทำวันนี้มันง่าย นั่นก็คือ " Big Beef Burger "

ผสมเนื้อบดกับส่วนผสมอื่นๆที่ได้เตรียมไว้

ปั้นเนื้อเป็นก้อน ขนาดตามชอบใจ วันนี้ขอแบบก้อนใหญ่ๆๆ

นำเนื้อที่ปั้นเอาไว้เป็นก้อน ลงกะทะทอด ตอนแรกว่าจะอบแต่ทนหิวไม่ไหว ทอดล่ะกัน
ก้อนใหญ่ขนาดนี้กว่าจะสุกนานมากกก กะไม่ถูกเลยต้องแอบแหวกดู ฮ่าๆ

เอาเห็ดที่หั่นไว้แล้วลงไปผัดกับเนยและเกลือ กระเทียมนิดหน่อย

ใส่เนยลงในกระทะบางๆ แลัวนำขนมปังลงไปบนกระทะจนกรอบๆนิดๆ
* โดยส่วนตัวชอบแบบกรอบนิดเดียวไม่ต้องมาก

ยัง...ยังประกอบร่างไม่เสร็จ ทำทั้งหมดสองชิ้นเพราะทานกันสองคน

ขั้นตอนสุดท้ายประกอบร่าง Big Beef Burger จะใหญ่ไปไหนเนี่ย

ปล. อร่อยดีนะ แต่ท้ายที่สุดทานไม่หมดเหลือนิดหน่อย ชิ้นมันใหญ่เกินไป แอบเสียดาย "__"

Primo Posto_Del Khao Yai

2008-12-15T13:02:00.041+07:00

Primo Posto ได้ยินชื่อมานานล่ะ แต่ยังไม่มีโอกาสได้ไปสักที วันนี้ฤกษ์งามยามดี ครอบครัวอยู่กันพร้อม
หน้าพร้อมตา ไปเปลี่ยนบรรยาศซะบ้างก็ดี ไม่ใกล้ไม่ไกลเท่าไรขับรถไปสองชั่วโมงกว่าๆก็ถึง อยู่ก่อนทาง
ขึ้นไปเขาใหญ่ โชคดีที่วันนั้นรถไม่ติดมาก ไปถึงที่นั่นก็ประมาณเก้าโมงครึ่งเห็นจะได้ คนเลยไม่เยอะเท่าไร
ถ่ายรูปได้สบายๆ ไม่ต้องคอยหลบผู้คนกันมากมาย อากาศที่นั่นก็ไม่ร้อนมาก แต่ก็ไม่ถึงกับหนาวเวอร์ ลม
พัดเย็นๆ เป็นวูบๆสบายดี แต่ถ้าหนาวอีกนิด ก็จะดีมากเลยเท่าที่จำความได้โตมาก็ไม่ค่อยจะได้ไปเที่ยวกับ
คุณพ่อคุณแม่สักเท่าไร เนื่องจากตัวท่านเองก็ไม่ว่าง ตัวเราเองก็ไม่ว่าง ติดเพื่อนว่างั้น แต่วันนี้ก็ถือว่าเป็น
โอกาสที่ดี ไม่ได้รู้สึกดีดีอย่างงี้มานานมากล่ะ

ประเทศไทยก็ยังมีที่ให้เที่ยวอีกหลายที่เลยนะเนี่ยที่ยังไม่เคยไป ___ มาดูบรรยากาศที่นั่นกันเลยดีกว่า

ถึงแล้ว Primo Posto แอบหายากหน่อยไม่เห็นมีป้ายบอกเลย

บรรยากาศสบายๆ สีของตัวอาคารตัดกับสีของท้องฟ้า สดชื่นดี มองไปรอบๆก็เป็นภูเขา

ต้นตีนตุ๊กแก เวลามันเลื้อยเกาะอาคารหรือผนังนี่มันดูสวยดีนะ

ภาพนี่ถ่ายจากด้านหลัง ด้านหลังเป็นไร่องุ่นน้อยๆ
* สังเกตว่าหน้าต่างไม่ได้เปิดเหมือนฝั่งอาคารด้านหน้า

ส่วนอันนี้ด้านหน้าหน้าต่างเปิด

ที่นั่นก็จะมี ร้านกาแฟ ไอศครีม เค้ก และร้านอาหาร ( อันนี่ขายเป็นรอบๆเวลาไป )

ถ่ายรูปมาเยอะเหมือนกันเลือกไม่ค่อยถูกว่าจะลงรูปไหนดี ก็ลงๆไป สรุปลงซะเยอะเชียว

นาฬิกาในร้านกาแฟ ยังเดินได้อยู่นะ

ถ่ายภาพกันสักหน่อย

My Family เรียงจากซ้าย แม่ พี่และพ่อ

ไอ้บีเวอร์

ส่วนนี่ คุณเต้าฮวย อีกหนึ่งของผู้ร่วมเดินทางในทริปสบายๆครั้งนี้

ภาพถ่ายจากบริเวณไร่องุ่นด้านหลัง

ทิวทัศน์ที่เห็น ณ ขณะนั่นกับอากาศหนาวๆเย็นๆสบายๆ วู้วววว...ดีจริงๆ

จบแล้วสำหรับทริปสบายๆ ในครั้งนี้ Primo Posto_Del Khao Yai

tommy

2008-12-06T20:49:00.017+07:00

When she was young, she looks like " Tom " in Tom&Jerry ( Kid Version ).

Invisible Force Design Exhibition

2008-12-06T20:45:00.058+07:00

ทางภาควิชาการออกแบบนิเทศศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มีแนวความคิดในการ
สนับสนุนให้นักออกแบบรุ่นใหม่ที่จบการศึกษาจากภาควิชา ได้มีโอกาสนำเสนอผลงานของตนเองออกสู่
สาธารณะในรูปแบบของนิทรรศการ ดังนั้นในปีนี้ ทางภาควิชาจึงได้คัดเลือกนักออกแบบรุ่นใหม่ จากนัก
ศึกษาที่สำเร็จการศึกษาเมื่อปี 2548 จำนวนทั้งหมด 7 คน ที่มีผลงานที่โดดเด่นและน่าสนใจ มาร่วมกัน
แสดงผลงานในนิทรรศการครั้งนี้

Invisible Force คือ พลังงานบางอย่างที่มีอยู่จริงแต่ไม่อาจมองเห็นหรือจับต้องได้ โดยสามารถขับ
เคลื่อนหรือผลักดันการกระทำและพฤติกรรมของมนุษย์และสังคมได้ทัั้งในทางบวก และทางลบ ผลกระทบ
นี้อาจมีผลต่อสังคมเศรษฐกิจ การเมืองการปกครอง ความคิด ระเบียบปฏิบัติ การกระทำ ทั้งในทางสร้าง
สรรค์และในทางทำลาย โดยผ่านเข้ามาในรูปแบบของแรงบันดาลใจในการสร้าง และรวมไปถึงการล่อลวง
ผ่านความอ่อนแอในกมลสันดานของมนุษย์ นักออกแบบทั้ง 7 คนจะนำมุมมองของตนที่ได้จากประสบการณ์
ชีวิตทั้งในฐานะนักออกแบบและพลเมืองของสังคมมานำเสนอต่อผู้ที่ชมงานนิทรรศการ ทำให้เกิดการติดต่อ
สื่อสารกันระหว่างผู้ชมและผลงานออกแบบด้วยแนวความคิด และรูปแบบของผลงานที่แตกต่างกันออกไป
ตามความถนัดของแต่ละคนและความเหมาะสมในการสื่อสาร
* text by อ.เต็มยศ บัณฑิตธรรม

โดยมี อ.เต็มยศ บัณฑิตธรรม เป็น curator

การจัดแสดง นิทรรศการ Invisible Force Design Exhibition นอกเหนือจากโอกาสและประสบการณ์
อันมีค่าที่นักออกแบบทั้ง 7 คนจะได้รับแล้ว ผู้ชมนิทรรศการเองก็จะมีทางเลือกในการรับรู้งานออกแบบทาง
การสื่อสารที่เป็นรูปแบบที่แตกต่างออกไปจากงานออกแบบบที่คุ้นเคยกัน จากสื่อต่างๆ ภายใต้เงื่อนไขทาง
ธุรกิจ เพื่อให้เกิดการรับรู้และเข้าใจต่องานออกแบบสื่อสารได้กว้างและหลากหลายยิ่งขึ้น

Invisible Force Design Exhibition
Open Ceremony : 10 June 2008, 1.30 p.m.
โดยมี คุณประธาน ธีระธาดา ให้เกียรติเป็นประธานในพิธีเปิด
Bangkok University Gallery, Rangsit Campus, 2nd floor Surat Osathanugrah Library

บรรยากาศภายในของวันเปิดงานนิทรรศการ Invisible Force Design Exhibition

:: ปรารถนา ทวีมา ( กาลครั้งหนึ่ง )
>> เรารู้กันดีอยู่ว่าโลกกลมๆใบนี้ไม่เคยหยุดหมุน เข็มนาฬิกาไม่เคยหยุดเคลื่อนตัว แม้สักวินาทีเดียว
ทุกๆอย่างกลายเป็นอดีตได้ภายในพริบตาเดียว อดีตกลายเป็นประวัติศาสตร์ ถึงแม้จะไม่ยิ่งใหญ่ระดับ
โลก แต่อย่างน้อยก็เป็นประวัติศาสตร์สำหรับตัวเราเอง อดีตนั่นมีอำนาจหลายอย่างสำหรับคนเราเสมอ
ความทรงจำและอดีตนั้นมักจะมีส่วนร่วมเป็นพลังในการขับเคลื่อนความเป็นตัวตนของแต่ละคนออกมา
เมื่ออดีตปรากฏตัวขึ้น มันย่อมไม่ได้มีความหมายแค่เพียงความหลัง แต่ยังสามารถสะท้อนถึงตัวตนของ
คนๆนั้นได้อย่างชัดเจน ดังนั้นความเป็นตัวตนที่แตกต่างกันไปของแต่ละคนย่อมขึ้นอยู่กับประสบการณ์
และความทรงจำ ในอดีตที่แต่ละคนได้พบได้เจอ
บางครั้งการที่เราได้หยุดพักจากปัจจุบันและหันกลับไปมองเส้นทางชีวิตที่เราได้ก้าวผ่านมาตลอดมานั้น
ประสบการณ์และความทรงจำเหล่านั้นยังคงทรงคุณค่า มีความประทับใจและความภาคภูมิใจอยู่เสมอ
คุณเคยมีความรู้สึกอยากที่จะหวนรำลึกถึงอดีตต่างๆเหล่านั้นที่ทำให้คุณมีตัวตนได้อย่างทุกวันนี้กันบ้างไหม ?

>> เรขศิลป์บนผนัง ( Wall Graphic )
:: พูดถึงแรงผลักดันจากอดีตสู่ปัจจุบัน
keyword คือ ตัวตน ( ปัจจุบัน ) > หล่อหลอม > อดีต
นำเสนอออกมาเป็น Portrait ของตัวเอง ด้วยวิธีการ collage ( รูปถ่าย ของสะสม ความทรงจำ เป็นต้น )
เพื่อสื่อถึงการสะสม การซ้อนทับกัน เปรียบเสมือนกับประสบการณ์และอดีตที่ผ่านมาที่หล่อหลอมให้เรามีตัว
ตนในทุกวันนี้ ( ถ้าสื่อสารในระยะไกลจะเห็นเป็น Portrait ปกติ / สื่อสารในระยะใกล้จะเห็นถึงรายละเอียด
ของอดีตที่แฝงตัวอยู่ )

>> มาดูงานของเพื่อนๆพี่ๆ นักออกแบบที่ร่วมกันแสดงงานในครั้งนี้ <<

:: ธิญาดา สุเชาว์อินทร์ ( สามัคคี )
>> " สามัคคี " ดูเหมือนเป็นสิ่งที่เรารู้จักกันดี แต่ขณะเดียวกันก็เหมือนมีอยู่ แต่ก็เหมือนไม่มีอยู่หรือ
สิ่งนั้นเป็นเพียงคำหนึ่งคำ แต่ในความเป็นจริง สิ่งที่สะท้อนออกมากลับเป็นอีกแบบหนึ่ง

:: ธเนศ ศิรินนทร์ ( Secret Force )
>> พลังที่จับต้องไม่ได้แต่มีอยู่จริง คนหนึ่งคนที่สามารถควบคุมพฤติกรรม ความคิดหรือการกระทำของ
คนอีกหลายๆคนได้ โดยอาศัยอำนาจ บารมี เสน่หาหรือเงินตรา จะว่าเป็นพลังที่มองไม่เห็นก็ไม่น่าจะถูก
นัก มันอาจจะเหมือนกับกระจกที่ขุ่นมัว ซึ่งเราอาจจะเห็นว่ามันมีอะไร แต่บอกไม่ได้ว่าอะไรคือสิ่งที่เราเห็น
ความไม่ชัดเจนเหล่านี้คือสิ่งที่ลึกลับและความคลุมเครือ ความลับไม่ต้องการข้อเท็จจริงความลับจึงมักจะ
เป็นสิ่งที่ทุกคนอยากรู้ บางคนเชื่อว่าความลับไม่มีในโลก แต่บางคนเชื่อว่าโลกต้องการความลับ บางคน
พยายามสุดชีวิตที่จะรักษาความลับไว้ บางคนก็พยายามสุดชีวิตที่จะเปิดโปงมัน หรือบางคนแค่ต้องการ
โยนหินถามทางต่อความลับทั้งหลายเหล่านั้น ก็สุดแล้วแต่มุมมอง และความเข้าใจของแต่ละคน ถ้าสิ่งที่
จับต้องไม่ได้ แต่มีอยู่จริงซึ่งสามารถขับเคลื่อนผลักดันการกระทำและพฤติกรรมของมนุษย์และสังคมได้ก็
น่าจะสรุปได้ว่าในพลังที่ว่านี้ หนึ่งในนั้นคือพลังแห่งความลับนั้นเอง

:: ภูวรินทร์ จารุทิพยคันธะ ( Appearance )
>> การออกแบบนี้เป็นการออกแบบเรขศิลป์เชิงทดลอง โดยที่ไม่ได้ใช้โปรแกรมสำเร็จรูปและคอมพิวเตอร์
ในการออกแบบ วิธีการสร้างผลงานนั้น จะเกิดจากพฤติกรรมมนุษย์ ที่นำเสนอมิติทางความคิดบนพื้นที่แห่ง
จินตนาการ เพื่อสรุปเป็นผลของงาน ดังนั้นภาพผลงานจะเกิดขึ้นได้ เมื่อผู้ชมผลงานเข้ามามีส่วนร่วมแสดง
เสรีภาพทางความคิด การแสดงออกและการใช้พื้นที่เพื่อให้เกิดเป็นงานออกแบบเรขศิลป์เชิงทดลองร่วมกัน

:: พงศ์ธร วชิรโภคา ( พฤติกรรมของตัวเราส่งผลกระทบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม )
>> สภาพอากาศที่แปรปรวนนั้นเป็นผลมาจากภาวะโลกร้อนในปัจจุบันนี้ ซึ่งมีปฎิสัมพันธ์โดยตรงจากการ
ดำเนินชีวิตประจำวันของมนุษย์ทุกคนบนโลก โดยการใช้พลังงานทั้งทางตรงและทางอ้อม ด้วยเทคโนโลยี
ในปัจจุบันทำให้เราเคยชินกับความสะดวกสบายในการดำเนินชีวิต และไม่สามารถกลับไปในชีวิตที่ปราศ
จากพลังงานได้อีกต่อไป มีสิ่งใดบ้างที่เราสามารถทำได้ เพื่อ"บรรเทา"โลกร้อนอันเป็นผลต่อเนื่องจากการ
ใช้พลังงานอย่างฟุ่มเฟือยของเรา คำตอบหนึ่งที่สำคัญมากก็คือ การใช้สิ่งของอย่างคุ้มค่า อย่างประหยัด
และทุกสิ่งเริ่มได้ง่ายแสนง่ายในชีวิตประจำวันของเรา สิ่งเล็กๆที่ตัวเราและทุกคนเริ่มทำเมื่อพร้อมใจกันทำ
คนละไม้คนละมือ ย่อมสร้างผลกระทบยิ่งใหญ่ในการลดภาวะโลกร้อนได้อย่างแน่นอน

:: พัชร์วิภา มหาภรไพศาล ( What be come Goth? )
>> แรงผลักดัน คือ สิ่งที่ทำให้คนเลือกที่จะเป็นในแบบต่างๆ ตามใจปรารถนา ความเป็น Goth คือ สิ่งหนึ่ง
ที่แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างจากสังคมส่วนรวม การแต่งตัวเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่สามารถบ่งบอกถึงเอกลักษณ์
ของความต่างนั้นๆ ได้เป็นอย่างดี โดยที่เราไม่ต้องพูดหรืออธิบายเลย ผู้ที่เห็นจะรับรู้ไปอย่างชัดเจนไม่ว่าจะมี
ทัศนคติใดๆ ก็ตาม

E-Card สำหรับนิทรรศการในครั้งนี้

Poster นิทรรศการ Invisible Force Design Exhibition
ออกแบบโดยพี่เหนือและพี่แนน ( คณะปฏิรูปการออกแบบ )
ต้องขอขอบคุณสำหรับการออกแบบสื่อประชาสัมพันธ์ในครั้งนี้ ถ้าไม่มีพี่เหนือพี่แนนคงวุ่นๆกันกว่านี้แน่
ยังไงชมผลงานของพวกเค้าได้ที่ http://designreformcouncil.blogspot.com/

Brochure นิทรรศการ Invisible Force Design Exhibition

นิตยสาร Happening

ภาพถ่ายระหว่างขนย้ายงานกลับบ้านหลังจากเสร็จสิ้นนิทรรศการ ณ หอศิลปมหาวิทยาลััยกรุงเทพ รังสิต

ปล. ต้องขอขอบคุณอาจารย์และทางมหาวิทยาลัยที่ได้มอบโอกาสที่มีคุณค่าให้พวกเราได้จัดทำนิทรรศการครั้งนี้

Tricky Font

2008-12-06T20:34:00.007+07:00

ออกแบบตัวอักษร พูดถึงการออกแบบในด้านนี้ ไม่ค่อยได้มีโอกาสทำซักเท่าไร แทบจะเรียกว่าไม่เลยก็ได้
สมัยเรียนจำได้ว่ามีประมาณครั้งเดียวเองมั้งในวิชา typography และแล้วโอกาสก็มาถึง สืบเนื่องมาจาก
ที่ออฟฟิศในตอนนั้นต้องทำ signage ต่างๆในโรงแรมก็เลยให้แต่ละคนไปคิดมาซึ่งก็ให้เริ่มคิดจากโรงแรม
นี่เอง....

Kauslesive

2008-12-06T17:27:00.039+07:00

Kauslesive ตอบสนองไลฟ์สไตล์ด้วยดีไซน์ที่เป็นคุณ เป็นแบรนด์ที่ขายประตูไม้งานดีไซน์ Tempered
graphic glass door เทคโนโลยีลำสมัยของประตูวีเนียร์ไม้แท้ กอปรกับกระจกนิรภัยลวดลายกราฟิก
หลากหลายสไตล์กลมกลืนด้วยรูปแบบของประตูที่ลงตัว ภาพลักษณ์ของแบรนด์นี้ จะออกมาในรูปแบบที่
ดูดี ทันสมัย สโลแกน คือ through your wish, beyond the desire

Logo Kauslesive นั่นต้องการให้ออกมาดูเรียบง่ายที่สุด และแฝงความนัยบอกถึงตัวสินค้านั่นก็คือ ประตู
เลยเลือกใช้แค่ตัวอักษรอย่างเดียว มองเห็นว่าตัวแอล L สามารถนำมา combined กับ shape ของประตู
ได้แต่ เลือกใช้ในมุมมองที่มองประตูจากด้านข้าง โดยเพียงแค่เติมเส้นในแนวตั้งของตัวแอลให้มีความยาว
เพิ่มขึ้นและเติมจุดไป 1 จุดบริเวณตรงกลางของเส้นในแนวตั้ง ก็จะสามารถมองเห็นได้ว่าเป็นเหมือนกับประตู
ที่มองจากด้านข้างพร้อมกับลูกบิด

* Stationery

* Printed Name Card
( จริงๆ แล้วเสนอไปว่าจะให้ตัวแอลนั่นเจาะทะลุ เพื่อเป็นนัยถึงประตูที่ทำให้เราผ่านจากห้องหนึ่งไปอีกห้องหนึ่งแต่ว่า
เนื่องจากการประหยัดงบประมาณเลยไม่ได้ทำ น่าเสียดาย)

* Catalogue

* Printed Catalogue

* ส่วนหนึ่งของ Packaging ที่ออกแบบไว้ แต่สุดท้ายเลือกแบบขวามือสุด

Wrapping Chocolate

2008-12-04T20:39:00.017+07:00

ทุกๆช่วงเทศกาลวาเลนไทน์ที่ร้าน applique จะมีช็อคโกแลตออกมาขายทุกปี ซึ่งสามารถใส่ชื่อคนให้และ
คนรับพร้อมกับข้อความเล็กๆน้อยๆ ที่เราต้องการจะสื่อสารไปถึงคนที่เราต้องการจะให้ได้ตามต้องการและ
นี่คือส่วนหนึ่ง

ปล. บางส่วนถูกนำไปใช้จริง และบางส่วนถูกนำไปปรับเปลี่ยนต่อ
* น่าเสียดายที่ช่วงชีวิตช่วงนั้นมีเหตุการณ์ไม่ดีๆเกิดขึ้นมากมาย ทำให้เสียโอกาสไปหลายอย่างเลยทีเดียว

Applique Poster

2008-12-04T19:51:00.013+07:00

สื่อประชาสัมพันธ์ในรูปแบบของ poster ของร้าน applique ตั้งอยู่ที่สยามสแควร์ซอยสี่
poster ชิ้นนี้ promote ในส่วนของ iron on motif

บรรยากาศภายในร้านตั้งอยู่บนชั้น2 ของร้านนานา โคโค่
* ว่างๆอย่าลืมแวะไปดูกันมีไหมพรมริบบิ้นแบบแปลกตา ไม่ค่อยได้เห็นที่ไหน และของอะไรที่เกี่ยวกับงาน
ฝีมืออีกเพียบรู้สึกว่าจะมีสอนทักไหมพรมด้วยนะ

ปล. ดีไซน์นี่ไม่ได้ถูกนำไปใช้จริง

ยิ้มใหญ่...ยิ้มน้อย

2008-12-04T19:24:00.010+07:00

เวลา 18.30 น่าจะได้ พี่เลี้ยงที่บ้านเรียกบอกว่าให้มาดูดาวล้อมเดือนเร็ว ไอ้เราก็งง คืออะไร?
และด้วยความสงสัยก็เลยวิ่งขึ้นไปบนดาดฟ้าที่บ้าน แล้วก็งงเล็กน้อยกับสิ่งที่เห็น
ว้าววววว........พระจันทร์ไม่เต็มดวงกับดาวอีกสองดวง ฮ่าๆๆๆ แปลกดีแฮะเกิดมาก็เพิ่งจะเคยเห็น
เหมือนคนยิ้มเลยเนอะ หรือถ้าให้คิดอีกแบบหนึ่ง มันเหมือนมีอะไรมองเราอยู่นอกโลก ( คิดมากไปป่ะเนี่ย )

อย่างน้อยปรากฎการณ์ " ยิ้มใหญ่ " ในวันนั้นก็น่าจะทำให้เกินรอยยิ้มน้อยน้อย ตามมาอีกหลายรอยยิ้มเลย
ทีเดียว

หลังจากถ่่ายรูปเสร็จก็ลงมาที่ห้องเหมือนเดิม พร้อมกับเห็น message จากแนนเล็ก ว่ามองดูที่พระจันทร์สิ
*ขอบคุณนะสำหรับการแบ่งปันประสบการณ์ดีดี *

บังเอิญวันนั้นได้มีโอกาสออกไปทานข้าวกับเพื่อนสมัยมัธยมที่ร้านอาหารในหมู่บ้าน เป็นร้านอาหารติดริม
ทะเลสาป ไม่รู้ว่าเพราะเหตุการณ์นี่หรือเปล่าคนเลยเยอะเต็มร้านเลยทั้งๆที่มันเป็นวันจันทร์นะ

พ่อกับแม่ก็โทรมาไอ้เราก็นึกว่าจะห้ามไม่ให้ออกไปไหนอีกเนื่องจากเหตุการณ์บ้านเมืองไม่ค่อยดี วันศุกร์ที่
ผ่านมาก็เลยอดไปเจอเพื่อนสมัยมหาลัยเลย ที่ไหนได้โทรมาบอกเรื่องพระจันทร์ พร้อมกับบอกว่าทานในหมู่
บ้านไม่เป็นไร.....โล่งอก
็

อันนี้เกิดเป็นภาพถ่ายเกิดเหตุขัดข้องนิดหน่อย แต่ว่าก็แปลกดีนะ อันนี้เหมือน version ลืมตาอ้าปาก

ปล. อีกวันเพื่อนๆบอกว่าเป็นพระจันทร์แบบหน้าบึ้ง แต่เราไม่เห็นอ่ะ

Executive Louge

2008-12-04T17:52:00.009+07:00

ส่วนหนึ่งของ sketch

Executive Louge @Pullman Bangkok KingPower
สรุปมาลงเอยกันที่เครื่องปั้นดินเผาของไทยกับแสงและเงา

Business Center

2008-12-04T17:02:00.008+07:00

Business Center Area ของ Pullman Bangkok KingPower Hotel ต้องขอเกริ่นก่อนว่าชื่อเดิม
ก็คือ Novotel นี่ล่ะ แต่ก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรทำไมถึงต้องเปลี่ยนชื่ออย่างกะทันหัน โจทย์ก็มาเหมือนเดิม
เลยว่าต้องการอะไรที่โมเดิร์นนะแต่ว่าให้เอามาจากความเป็นไทย หลังจากที่ได้ดูตัวอย่างภาพจำลองที่เป็น
Perspective ที่เค้าเอามาให้ดู ก็เลยเสนอไปว่า งั้นดึงรายละเอียดเส้นสายของลายผ้าไทยมาก็แล้วกัน ซึ่ง
เค้าก็โอเค ส่งสเก็ตซ์ไปให้เลือกหลายแบบมากมาก ทั้งแบบที่เป็นแบบลายไทย ลายไทย แบบที่ตัดทอนราย
ละเอียดออกไปเยอะแล้ว ปรับกันอยู่หลายครั้งเลยที่เดียวกับฝั่ง IA แต่สุดท้ายก็สรุปกันมาในรูปแบบนี้ ( พี่
ไก่บอกว่า แล้วทำไมเค้าไม่ใช้ผ้าจริงๆล่ะ นั่นสินะ ไม่รู้เหมือนกัน )

Business Center @Pullman Bangkok KingPower * size 3.65 x 2.6 meters

photo by คุณด้อย ( ขออนุญาตยืมรูปจาก http://outu74.multiply.com/ เนื่องจากยังไม่มีโอกาสได้ไป )

ปล. จำได้ว่าตอนแรกพรมมันไม่ได้ลายตายังงี้นี่น๊า ทำไมมันเป็นอย่างนี้ไปได้ลายตาจัง

@Chaan Thai Cuisine

2008-12-04T15:03:00.006+07:00

ร้านอาหาร @chaan Thai Cuisine ตั้งอยู่ในโรงแรมพลูแมนคิงเพาเวอร์ เป็นโปรเจ็คที่มากันแบบงงๆ
ในการทำงานวันแรกที่ G49 นะถ้าจำไม่ผิด รับช่วงต่อมาจากพี่วัฒน์ พี่เค้าบอกมาว่าทางฝั่ง IA ต้องการ
ให้ทำออกมาให้รู้สึกถึงความเป็นไทย แล้วตกลงกันไว้ที่หมวกงอบนั่นเอง ส่งแบบสเก็ตซ์ไปหลายแบบมาก
แต่สรุปตกลงว่าเอาแบบนี้ล่ะ เค้าบอกว่าชอบแล้วมันเหมือนงอบดี ( มองในมุม topview ท้ังแบบด้านนอก
และด้านใน ) เอ๊ะ...แต่เราว่ามันยังไม่ค่อยเหมือนนะ

Graphic Wall @Chaan Thai Cuisine * size 5.4 x 2.8 meters

รูปของร้าน @Chaan Thai Cuisine
photo by คุณด้อย (ขออนุญาตยืมรูปจาก http://coffee-m.exteen.com เนื่องจากยังไม่มีโอกาสได้ไป )
ยังไงว่างๆลองเข้าไปดูบล๊อคของคุณด้อย ชอบประดิษฐ์ของทำมือให้คนอื่นเอง เหมือนเราเลย เห็นงาน
โมเดลชิ้นหนึ่งดูถึกมากเลยทีเดียว

Taling Pling

2008-12-03T13:02:00.030+07:00

ร้านอาหาร Taling Pling เป็นร้านอาหารไทยที่มีสาขาแรกที่ถนนปั้น เซ็นทรัลพระราม3 รวมทั้งร้าน
savoury ที่พารากอนสาขาใหม่ล่าสุดที่ central world plaza โดยต้องการ renovate ให้มีความ
ทันสมัยมากขึ้น โดยยังคงต้องการที่จะใช้ตัวละครชื่ิอตัวสุกเล็ก ( เจ้าของ ) ที่เป็นลักษณะของการวาดเส้น

* เป็นงานที่ทำกับ G49 งานนี่เป็นงานที่ระยะเวลานานมาก ผ่านนักออกแบบมาหลายคน ทั้งพี่โอ๊ต มิน และ
ก็มาเร่งตรงเราพอดิบพอดี ช่วยกันปรับเปลี่ยนไปมาและท้ายสุดก็ปรับจากแบบแรกนิดหน่อยพอ

ส่วนหนึ่งของการ sketch ( ไม่ค่อยชัดกับสีเพื้ยนนิดหน่อย ไม่รู้ทำไมเวลา upload เข้าไปล่ะมันเป็นยังงี้ )

ตอนแรกเกือบจะตกลงที่แบบประมาณนี้ล่ะ แต่ว่าไปไปมามา ก็กลับมาปรับจากแบบเดิมนิดหน่อย

ป้ายหน้าร้าน เป็นครั้งแรกที่ทำให้ได้รู้ว่าจะต้องมีชื่อภาษาไทยอยู่ด้านขวาบนของป้าย ไม่งั้นจะต้องเสียภาษี
เป็น 2 เท่า

ด้านหน้าร้าน และหลังร้าน Taling Pling

ด้านหน้าของร้าน Taling Pling @ Central World
จริงๆ แล้วป้ายร้านจะต้องยาว แต่ว่าเนื่องจากความผิดพลาดของการก่อสร้างในส่วนของประตูบานเลื่อน
และตามกฏของภายในห้างห้ามมีป้ายร้านยื่นออกมาเกินบริเวณที่กำหนดให้ ก็เลยต้องแก้ปัญหาด้วยวิธีนี้...

ปล. คุณสุกเล็ก เจ้าของร้านเป็นผู้ใหญ่ที่น่ารักและใจดีมาก สำหรับรสชาติของอาหารร้านนี่ต้องยอมรับว่า
ของเค้าเจ๋งจริง

Fire

2008-12-03T12:09:00.002+07:00

Beverland

2008-12-03T12:02:00.003+07:00

Hongkong Noodle

2008-12-01T15:22:00.011+07:00

อันนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานตอนฝึกงานที่ Ductstore the design guru co.,ltd เมื่อสามปีที่แล้ว เป็น
การออกแบบในส่วน charecter design ประจำร้าน Hongkong Noodle โดยตอนแรกได้เน้นไปที่
ความเป็นจีน และท่าทางต่างๆขณะที่กินบะหมี่และท้ายสุดนั้นได้มีการดึงเอกลักษณ์ของเจ้าของร้านที่เป็น
ผู้หญิงมาเป็นหลักในการออกแบบ โดยลักษณะของเจ้าของร้านนั้นมีลักษณะเป็น ผู้หญิงไทยจีน มีดวงตา
เล็กๆ ใส่แว่น และไว้ผมทรงหน้าม้า

ปล. design นี่ไม่ได้ถูกนำมาใช้งานจริง และเมื่อไม่นานมานี้ได้เห็นการ redesign ใหม่ของร้านนี้ออกมา
สวย โฉบเฉี่ยวเข้ากับยุคสมัยนี้ดีนะเราว่า

Aduca

2008-12-01T14:34:00.007+07:00

postcard size A5 ที่ใช้ในงาน aduca fair เป็นสื่อการเรียนรู้เครื่องเล่นในการเสริมทักษะของเด็กใน
ช่วงประถมวัย

ปล. เป็นงานเร่งจากพี่ที่คุ้นเคย เนื่องจากว่าพี่แกบอกว่าไม่ถนัด เอ้าแล้วเราล่ะ จะขายหน้าเด็กมั้ยเนี่ย

Poster

2008-12-01T13:59:00.013+07:00

งานออกแบบโปสเตอร์สนุกๆ ที่ได้รับมอบหมายจาก อ.บลู ทำร่วมกับ golilhek เป็นโปสเตอร์ที่ขึ้นเพื่อ
การเชิญชวนเนื่องในโอกาสที่จะมีพี่ๆนักออกแบบกลุ่ม good citizen มาบรรยายที่มหาวิทยาลัย จำได้ว่า
คราวนั่นพี่ๆเอางานโปสเตอร์ของงาน le fete ที่ทำด้วยวิธีการ collage มาอธิบานให้ฟังถึงแนวคิด กับงาน
ปฏิทินที่เกิดจากการต่อจุดอะไรนี่ล่ะ น่าสนใจดี

ปล. ไม่ค่อยได้มีโอกาสออกแบบโปสเตอร์เท่าไร ก็สนุกดี แต่ว่าไม่เข้าใจว่า มีการติดที่ไหนต้องมีคนคอย
แกะออกทุกทีไป

เริ่ม

2008-12-01T12:32:00.006+07:00

หลังจากนั้นก็เริ่มหัดอะไรไปเรื่อยๆและนี่เป็นงานชิ้นแรกที่เริ่มนำการ collage เข้ามาผสม นานมากแล้วนะ
งานชิ้นนี้ แต่รู้สึกสนุกกับการ collage มากๆ

ทำความรู้จักกับ Illustrator

2008-12-01T12:24:00.006+07:00

ครั้งแรกที่ได้ลองจับโปรแกรมนี้ความรู้สึกตอนนั้นจำได้ว่างงมาก งงกับเครื่องมือ งงกับ layer และอะไรต่อ
อะไรอีกมากมายแต่ก็ยังคงมีความรู้สึกสนุกและท้าทายแฝงอยู่ในนั่นด้วย

ทำอยู่นานมากเลยทีเดียว รู้สึกว่าวาดมือมันจะง่ายกว่านี้นะ

ปล. สมัยนั้นกลัวกับการจับคอมพิวเตอร์มากเลยทีเดียว จำได้ว่าตอนเรียนวิชา typo 1 เพื่อนๆบางคนก็เริ่ม
ใช้ คอมกันบ้างแล้วแต่เราเองยังใช้ปากกาพิกมาอยู่เลย ฮ่าๆๆ

Nostalgia

2008-11-28T11:33:00.015+07:00

หนังสือชุดเรื่อง " กาลครั้งหนึ่ง " เป็นหนังสือที่เกิดจากการตั้งคำถามที่ว่า " ทำไมเราถึงมีความรู้สึกเช่นนี้
ในตอนนี้ อะไรที่ทำให้เรากลายเป็นแบบนี้ในปัจจุบัน " ประสบการณ์จากความทรงจำต่างๆในอดีตนั้นย่อม
มีผลต่ออารมณ์-ความรู้สึกนึกคิดและพฤติกรรมของมนุษย์ในปัจจุบัน มนุษย์ทุกคนล้วนมีอารมณ์ ความรู้สึก
ที่แตกต่างกันออกไป ขี้นอยู่กับเสรีภาพในการคิดการมีประสบการณ์และความเชื่อในตัวของแต่ละคน บาง
คนอาจจะมีประสบการณ์ร่วมกันหรือแตกต่างกันก็ได้ซึ่งคนอ่านนั้นสามารถที่จะเชื่อมโยง กับประสบการณ์
ของตนเองเพราะทุกคนล้วนมีความรัก เกลียด ชอบ กลัว โกรธด้วยกันทั้งสิ้น ผลงานที่ออกมาก็ได้นำเสนอ
ออกมาในรูปแบบของกล่องหีบสมบัติ เปรียบเสมือนกับความรู้สึกต่างๆนั้นได้ถูกสะสมไว้ในหีบๆนี้ ซึ่งแบ่ง
หนังสือออกมาได้ทั้งหมด 8 เรื่องราว โดยแต่ละเรื่องราวนั้นจะถูกนำเสนอออกในรูปแบบที่แตกต่างกันใน
ด้านอารมณ์และความรู้สึกของแต่ละเรื่อง
* ทุกเรื่องราวนำเสนอออกมาในรูปแบบการเล่าเรื่องเพื่อที่จะให้ระลึกถึงอดีตในวัยเด็ก *

ลงในนิตยสาร a day ฉบับที่ 79

ปล. ขอบคุณ อ.มะลิ สำหรับวิธีการคิดงานที่สามารถเกิดขึ้นได้จากการตั้งคำถาม เริ่มจากปัญหา , การทำ
งานในรูปแบบของการ research ที่เป็นระบบ สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้กับหลายสิ่งหลายอย่าง
ขอบคุณพี่เค สำหรับทุกๆ process ในงานชิ้นนี้
ขอบคุณ อ.อาร์ท สำหรับการแนะแนวในเรื่องการหาความสัมพันธ์ให้มีเหตุมีผลมากขึ้น
ขอบคุณ อ. เก๋ สำหรับการแนะนำหนังสือในรูปแบบที่แตกต่างออกไปจากเดิม
และขอบคุณทุกๆคนที่สามารถทำให้งานชิ้นนี้ลุล่วงไปได้ด้วยดี จากสภาวะร่างกายที่ป่วยกระท่อนกระแท่น
ท้ายสุดบอกไปถึงทุกคนในเรื่องการรักษาสุขภาพ อย่าชะล่าใจกับกับการป่วยนิดหน่อยๆ รักษาสุขภาพด้วย

Coffee Pantone

2008-11-28T11:04:00.006+07:00

เป็นหนังสือที่พูดถึงกาแฟ กาแฟแต่ละชนิดมีความแตกต่างกันในเรื่องของความเข้มข้นซึ่งนั่นก็หมายถึง
ความต่างกันในด้านปริมาณของคาเฟอีน โดยในที่นี่มีการเปรียบเทียบของกาแฟด้วยกันทั้งหมด 4 ชนิด
( เอซเปรซโซ่ มอคค่า คาปูชิโน และลาเต้ ) เริ่มจากการเจือจางกาแฟแต่ละชนิดกับน้ำในอัตราส่วนที่เท่ากัน
จากเข้มข้นที่สุดและค่อยๆเจือจางลงไปเรื่อยๆจนใกล้เคียงกับสีใสๆของน้ำเปล่าให้มากที่สุด โดยมีการควบ
คุมน้ำ 10 หยด นับเป็นการเจือจางต่อ 1 ช่องของความเข้มข้นของกาแฟที่เราทดลอง ซึ่งเมื่อทำการเจือจาง
กาแฟทั้งหมด 4 ชนิดเสร็จแล้วก็จะได้ Pantone ที่เกิดจากกาแฟในลักษณะแบบสีน้ำ โดยที่กาแฟแต่ละ
ชนิดนั้นก็จะมีช่องสี Pantone ในจำนวนที่แตกต่างกัน นั่นก็หมายความว่า กาแฟชนิดไหนมีค่าความเข้มข้น
มาก มีปริมาณของคาเฟอีนมาก ก็จะมีช่องสีมากตามไปด้วย

ปล. เป็นงานทดลองที่เกิดขึ้นในวิชา editorial design วิชานี่เรียนสนุกมาก

My Book

2008-11-27T18:09:00.007+07:00

My Book หนังสือที่ว่าด้วยเรื่องของการนำเสนอตัวเอง ส่วนตัวเป็นคนที่ชอบลายสก็อต มีเสื้อลายสก็อต
เยอะมาก และเวลาที่เพื่อนๆนึกถึงก็จะนึกถึงลายสก็อต จึงนำเสนอออกมาในรูปแบบของเสื้อผ้า ลวดลายที่
เด่นชัดของเรา คือ ลายสก็อตสร้างแบรนด์ของตัวเองขึ้นมาโดยใช้ตารางลายสก็อตเข้ามาช่วยในส่วนของ
กราฟิกหลัก และนำเสนอออกมาในรูปแบบของ catalogue ของใช้ส่วนตัวของตัวเองในรูปแบบที่เรียบง่าย

Relative Script

2008-11-27T16:42:00.021+07:00

ออกแบบตัวหนังสือ ก-ฮ จากการหาความสัมพันธ์ร่วมจากลายมือของเพื่อนร่วมห้อง

ลายมือของคนแต่ละคนนั้น เป็นลายเส้นที่อิสระสามารถสะท้อนถึงบุคลิกภาพของคนๆนั้นได้อย่างชัดเจนและ
ถือว่าเป็นเอกลักษณ์ของแต่ละคน จึงเกิดความคิดที่จะทดลองหาความสัมพันธ์ร่วมของลายมือเพื่อนในห้อง
( ความสัมพันธ์มีหลากหลายรูปแบบด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์ทางด้านความเหมือน ทางด้านลายเส้น/
ความแตกต่าง ทางด้านลายเส้น เป็นต้น ) ในที่นี้เลือกที่จะหาความสัมพันธ์ร่วมทางด้านความเหมือนกัน ทาง
ด้านลายเส้นของลายมือ เริ่มต้นจากการศึกษาข้อมูลพื้นฐานโครงสร้างตัวอักษรตั้งแต่ ก-ฮ หลังจากนั้นทำแบบ
ฟอร์มการกรอกตัวอักษรให้พอดีในช่องสี่เหลี่ยม เพื่อที่จะเป็นตัวแปรควบคุมในเรื่องขนาดของตัวอักษร แต่ว่า
ขนาดของช่องจะต้องไม่ใหญ่และไม่เล็กเกินไป เพื่อที่จะยังคงไว้ถึงความเป็นเอกลักษณ์ของลายมือแต่ละคน
หลังจากนั้นนำตัวอักษรทั้งหมดที่ได้มา ทดลองหาความสัมพันธ์ร่วมทางด้านความเหมือนกันของพื้นที่ลายมือ
ของแต่ละคนเพื่อที่จะออกมาเป็นตัวหนังสือ 1 ชุดที่ได้มาจากลายมือที่เป็นเอกลักษณ์ของเพื่อนๆ

ปล. ยังคงเป็นการทดลองที่ไม่ค่อยให้เวลากับมันมากที่ควร ไว้ว่างๆ จะลองมาปัดฝุ่นดูอีกทีนะ

Traffic Jam

2008-11-27T16:14:00.007+07:00

เป็นหนังสือที่เริ่มต้นมาจากโจทย์ที่มี content คือ คำว่า สาม (3) โดยได้นำเสนอออกมาในจุดพูดของสี
3 สี สีที่เราทุกคนสามารถเห็นได้ในชีวิตประจำวัน สีที่แต่ละสีล้วนมีหน้าที่และให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันนั่น
ก็คือ สีแดง สีเหลือง และสีเขียว สีแดงมักจะใช้สื่อถึงความรู้สึก ความอันตราย ความไม่ปลอดภัย สีเหลือง
มักจะถูกนำมาสื่อในความหมายถึงการเตือน การระมัดระวัง และสีเขียวมักจะถูกนำมาสื่อถึงความปลอดภัย
ความสบายใจ เป็นต้น จึงได้ทำหนังสือขึ้นมาสามเล่มประกอบไปด้วยเล่มสีแดง เล่มสีเหลือง และเล่มสีเขียว
หนังสือแต่ละเล่มภายในก็จะประกอบไปด้วย visual ที่เป็นตัวแทนของแต่ละสีแตกต่างกันไป โดยนำเสนอ
ออกมาในรูปเล่มของ ไฟจราจร ซึ่งคิดว่าน่าจะสามารถเป็นตัวแทนการแบ่งแยกความรู้สึกและความหมาย
ของสีได้อย่างชัดเจน

ปล. สื่อสารยากไปหน่อย คิดว่าคงใช้อารมณ์ส่วนตัวมากเกินไป

The Book of Ruler

2008-11-27T14:35:00.009+07:00

content ที่ได้มาจากโจทย์คือ การนำเสนอ ก-ฮ ออกมาในรูปแบบของหนังสือในมุมมองใดก็ได้ จึงเลือกที่
จะนำเสนอออกมาเป็นหนังสือที่พูดถึงในเรื่องของความยาวของแต่ละตัวอักษรที่แตกต่างกัน ความคิดนี้นั้น
เกิดมาจากการที่คิดงานแล้วคิดงานอีกก็คิดไม่ออกซะที นั่งจมอยู่กับตัวอักษร ก-ฮ ที่เขียนไว้มากมายในหน้า
กระดาษสมุด sketch แล้วก็เกิดคำถามขึ้นมาในหัวสมองว่า " ไอ้เวลาที่เรานั่งเขียนตัวอักษรต่างๆเหล่านี้ เรา
จะต้องเปลืองน้ำหมึกหรือเปลืองไส้ดินสอไปมากเท่าไรแล้ว " ตัวอักษรใดที่มีปริมาตรในเรื่องของความยาว
มากหรือน้อยกว่ากัน ดังนั้นจึงเริ่มปฏิบัติการ โดยเลือกฟอน์ตมา 1 ฟอน์ตเพื่อเป็น case study ในการศึกษา
โดยที่ขั้นตอนการทดลองนั่นจะต้องมีการกำหนดขนาดของฟอน์ตให้เท่ากัน แล้วปรินท์ลงบนกระดาษ หลังจาก
นั้นใช้ไม้บรรทัดกระดูงูวัดความยาวของแต่ละตัวอักษร

ผลที่ได้มา ออกมาเป็นหนังสือ ก-ฮ ในรูปแบบของไม้บรรทัด
ทำให้ทราบว่า ตัวอักษรที่มีความยาวสั้นที่สุด คือ ง และ ว ( มีความยาวเท่ากัน ) และตัวอักษรที่มีความยาว
มากที่สุด คือ ฒ

* นี้เป็นผลงานทดลองสั้นๆส่วนตัวในวิชาการเรียน Book Design เพื่อนำเสนอถึงจุดพูดของงานเท่านั้น

ปล. ต้องขอขอบคุณ อ.เก๋ ในเรื่องของวิธีการคิด / ฝึกทำหนังสือในรูปแบบต่างๆ ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เรียน
วิชานี้สนุกมากค่ะ

Siam Square

2008-11-27T13:37:00.015+07:00

งานวิชาเรียน communication design 4 เรียนกับ อ.มะลิ และ อ. พี เป็นงานที่ให้นำเสนอ siam square
ในแง่มุมใดแง่มุมหนึ่ง ซึ่งสามารถนำเสนอออกมาในรูปแบบใดก็ได้ไม่จำกัด

และนี่คือสิ่งที่ได้จากการไปสำรวจมา

ได้สังเกตเห็นสิ่งๆหนึ่งที่มีอยู่ในทุกซอกตรอกซอย ระเกะระกะเต็มไปหมด จนรู้สึกได้ถึงความรกหูรกตา ทำ
ให้พาลคิดไปได้ว่าคนที่มาเดินเล่นทั้งกินและเที่ยว อยู่ในบริเวณนี้นั้นได้ใส่ใจกับสิ่งๆนี้บ้างหรือเปล่า และสิ่ง
ที่เรากำลังพูดถึงอยู่นั้นนั่นก็คือ สายไฟฟ้า ที่ระโยงระยางกันอยู่เต็มไปหมด

จึงได้เลือกเจ้าสิ่งนี้ล่ะมาเป็นจุดพูดของตัวงาน โดยเห็นว่า คนที่นั่นไม่ว่าจะเป็นเจ้าของร้านขายเสื้อผ้า หรือ
คนที่เดินมาเที่ยวเล่นได้สังเกตเห็นสายไฟฟ้าที่มันเยอะแยะไม่ว่าจะกองอยู่บนพื้น หรือว่าห้อยอยู่ตรงหม้อไฟ
นั่นหรือไม่ ? ซึ่งนั่นก็คือคำถามที่เกิดขี้น ยิ่งมากเท่าไรนั้นก็ยิ่งหมายถึงไฟฟ้าที่จะต้องใช้จ่ายในแต่ละวัน ค่า
ใช้จ่ายไฟฟ้าต่อเดือนมากขึ้นเท่านั้น ทุกทุกคนล้วนแต่ใส่ใจแต่ในส่วนค่าใช้จ่ายของตัวเองเท่านั้น ไม่ได้สนใจ
ในส่วนรวมเลยว่ามันจะมากมายมหาศาลแค่ไหน แต่สิ่งที่พูดมานั่นยังคงดูเป็นนามธรรมอยู่ เลยเลือกวิธีการ
นำเสนอในสิ่งที่เราคิดออกมาในรูปแบบของหนังสือ ที่เกิดจากบิลค่าไฟฟ้าหลายๆร้านที่ได้ไปขอมา มารวมกัน
ซึ่งบิลทั้งหมดนั่นไม่เย็บติดกัน เพื่อที่จะแสดงให้เห็นถึงการสะสม ว่ามันมากมายแค่ไหน และบิลทั้งหมดอยู่ใน
ซองจดหมายที่ทำขึ้นให้เหมือนกับของจริงเวลาที่ส่งบิลค่าไฟฟ้ามาเก็บที่บ้าน

ปล. สนุกดีนะงานชิ้นนี้

Escoffo Coffee

2008-11-27T11:50:00.017+07:00

ครั้งแรกกับการออกแบบอัตลักษณ์ขององค์กรในชั้นเรียนสมัยปีสาม งานชิ้นนี้ทำงานเป็นคู่ โดยที่อาจารย์
ให้สมมุติร้านหรือองค์กรใดๆ ก็ได้ขึ้นมา แล้วก็ให้ไปหาข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งที่เรากำลังจะทำ ในสมัยนั้นเพื่อนๆ
แต่ละคน ต่างก็ตื่นเต้นและสนุกสนานที่ได้คิดว่าจะทำนู่นทำนี่เต็มไปหมด คิดถึงบรรยากาศแบบนั้นจัง แล้ว
ในที่สุดคู่หูเราก็ตกลงกันได้ที่ร้านกาแฟ

ร้านกาแฟ เริ่มจากการตั้งชื่อกันก่อนเลย " Escoffo "
Escoffo เป็นร้านกาแฟที่คิดขึ้นมา เป็นร้านในรูปแบบของ stand alone คำว่า Escoffo นั้นเกิดขึ้นมา
จากคำ 2 คำรวมกันคือ คำว่า Estateกับคำว่า Coffee มีความหมายรวมกันว่า กาแฟชั้นเยื่ยมที่เป็นที่หนึ่ง

แนวความคิดของโลโก้นั่น ได้มาจากรอยคราบของกาแฟเนื่องจากรอยคราบของกาแฟนั่นมักจะเกิดขึ้น
พร้อมๆกับการดื่มกาแฟเสมอๆ และเหตุผลที่เลือกใช้คราบกาแฟจริงนั่น ก็เพื่อต้องการให้ได้ความรู้สึกถึง
กลิ่นอายของกาแฟอย่างแท้จริง กรอบสี่เหลื่ยมที่อยู่ด้านนอกนั้นเปรียบเสมือนกับที่รองแก้ว ที่มีเอกลักษณ์
ที่โดดเด่นจากรูปทรงฟรีฟอร์ม เพื่อต้องการสื่อให้รู้สึกถึงความผ่อนคลาย

* สังเกตตัวอักษรคำว่า escoffo ที่เลือกวางอยู่ในตำแหน่งนั่นก็เกิดจากความตั้งใจที่ต้องการให้เหมือนกับ
ตัว e อักษรตัวแรกของชื่อร้าน นอกจากนั้นแล้วที่รองแก้วกาแฟภายในร้านก็จะมีสีความเข้ม-อ่อนแตกต่าง
กันออกไป แล้วแต่กาแฟที่สั่งยกตัวอย่างเช่น es'presso / es'pucino / es'mocca / es'latte

และนี่คือส่วนหนึ่งของงาน

โฉมหน้าคู่หูดูโอในการทำงานครั้งนี้ คุณเอกราช ศรีเพ็ญ เรียกเค้าสั้นๆว่า เอกี้

Research MCOT

2008-11-27T10:42:00.006+07:00

เป็นงานตอนเรียนชิ้นหนึ่งที่ต้องไป research ข้อมูลเยอะมาก โดยมีโจทย์ที่ว่าให้ไป research ข้อมูล
อัตลักษณ์องค์กรหรือบริษัทใดก็ได้ แล้วนำข้อมูลที่ได้นั้นมาเรียบเรียง และนำเสนอออกมาด้วยวิธีใดก็ได้
แต่ต้องสามารถสื่อสารถึงองค์กรนั้นๆได้เป็นอย่างดี ในที่นี้ได้ไปหาข้อมูลที่องค์กรการสื่อสารมวลชนแห่ง
ประเทศไทย หรือ MCOT โดยเลือกที่จะนำเสนอข้อมูลนั่นๆออกมาในรูปแบบของหนังสือ ที่ทำออกมาใน
ลักษณะของตัวเทปวิดีโอ เบต้าแคม และมี packaging เป็นกล่องสำหรับใส่ตัวเทปวิดีโอ เบต้าแคม เป็น
ตัวห่อหุ้มหนังสืออีกทีหนึ่ง

สปา

2008-11-26T18:32:00.007+07:00

งาน redesign packaging ของผลิตภัณฑ์สปายี่ห้อหนึ่ง ที่มีชื่อเสียงและต้นกำเนิดมาจากภาคเหนือ เป็น
งานอีกชิ้นหนึ่งในคลาสเรียนวิชาการออกแบบบรรจุภัณฑ์ สปาที่พูดถึงนี่เป็นสปาที่มีความกลมกลืนเป็นหนึ่ง
เดียวกับธรรมชาติ มีการผสมผสานทั้งศาสตร์และศิลป์แห่งสปา เน้นการดูแลแบบสุขภาพแผนไทย สมุนไพร
และเน้นในส่วนของธาตุเจ้าเรือน ( ดิน น้ำ ลม ไฟ ) จึงได้นำจุดเด่นนี้มาเป็น concept ในการออกแบบ โดย
โลโก้ที่ได้ออกแบบนั้นจะเป็นลายไทยประยุกต์ ที่เกิดจากการประกอบกันขององค์ประกอบทั้งสี่ส่วนของธาตุ
เจ้าเรือน นั่นก็คือ การประกอบของดิน น้ำ ลม และไฟ ให้ออกมามีกลิ่นอายของล้านนาทางภาคเหนือ บวก
กับการเลือกใช้ฟอน์ตที่มีลักษณะในแบบผสมผสานความเป็นไทยล้านนาโบราณ

กกน. กับถุงเลือด

2008-11-26T18:09:00.014+07:00

นี่เป็นอีกหนึ่งชิ้นงานในคลาสเรียนวิชาออกแบบบรรจุภัณฑ์ เป็นการ redesign packaging ของสินค้า
underwear ยี่ห้อหนึ่งเป็นกางเกงในแนวสปอร์ต มีความคิดการออกแบบที่เกิดมาจากตั้งคำถามที่ว่า
" เมื่อเราออกกำลังกายและเล่นกีฬาแล้วนั้นร่างกายเราได้อะไรบ้าง ? " คำตอบก็คือเราได้สุขภาพร่างกาย
ที่แข็งแรง ได้การสูบฉีดเลือดที่ดี เลยได้ดึงประเด่นนี้มาเป็นแนวความคิดหลักในการออกแบบรรจุภัณฑ์
โดยมีสโลแกนที่ว่า " การออกกำลังกายทำให้เลือดของท่านสูบฉีดได้ดีขึ้น " จึงออกแบบมาเป็นถุงเลือด
รวมไปถึงการจัดวาง layout รูปแบบรายละเอียดต่างๆ นั้นได้เน้นให้คล้ายกับถุงเลือดจริงมากที่สุด เพื่อ
ส่งเสริมให้ concept นั่นแรงยิ่งขึ้น

งาน packaging ชิ้นแรกของฉัน

2008-11-26T17:56:00.014+07:00

เคยมั้ยบางทีเวลาที่กลับมานั่งดูงานเก่าๆ แล้วก็นึกขำกับตัวเองว่า ทำไปได้ไงเนี่ย คิดไรอยู่ตอนนั้น หลายๆ
คนก็คงเคยเป็นนี่เลยงานชิ้นนี้ เป็นงานชิ้นแรกสำหรับคลาสเรียนวิชา packaging เป็นการออกแบบบรรจุ
ภัณฑ์สำหรับร้าน pet careในชื่อ " spankies " โดยเลือกที่จะเปลี่ยนรูปแบบตัวแมวที่มักจะเป็นรูปภาพจริง
ให้มาอยู่ในรูปแบบของตัวการ์ตูน ซึ่งcharecter ของแมวที่ออกแบบมานั้น มาจากลักษณะและนิสัยจริงของ
แมวที่ซุกซน กวน ร่าเริง ช่างประจบและปราดเปรียว

จัดวางกับเจ้าพ่อเพลงแจ็ส

2008-11-26T15:18:00.029+07:00

งานสมัยปีสองเป็นการนำเสนอบทความที่หามาได้ในูปแบบของ poster ขาว-ดำโดยบทความที่ได้มาจาก
อาจารย์นั้นเกี่ยวกับเจ้าพ่อเพลงแจ็ส Miles Davis หลายๆคนถ้าได้ไปอาจจะรู้สึกดีใจ แต่กับเราแล้วแอบ
ยากเพราะว่าแทบจะไม่ได้ฟังเพลงของเจ้าพ่อคนนี้เลยก็ว่าได้ ซึ่งการออกแบบ poster นั่น ต้องออกแบบมา
ทั้งหมด 2 รูปแบบ โดยมีข้อแม้ที่ว่าทั้ง2 รูปแบบนี้จะต้องจัดวางโดยใช้ระบบ grid เดียวกัน เน้นการสื่อสาร
ออกมาจากการตีความหมายจากบทความ

รูปแบบที่ 1 เน้นที่การจัดวางข้อมูลในแบบที่สามารถสื่อสารทางข้อมูลได้ แต่ยังคงสามารถบ่งบอกถึงอารมณ์
ของบทความ
รูปแบบที่ 2 เน้นในเรื่องการสื่อสารทางด้านอารมณ์ แต่เพียงอย่างเดียว ไม่ต้องสนใจในเรื่องของการสื่อสาร
ทางข้อมูล
* การจัดวางทั้ง 2 รูปแบบนั้นจะต้องใช้ข้อมูลในรูปแบบ และจำนวนที่เหมือนกัน

ตัวอย่างงานในรูปแบบที่ 1 ( เน้นสื่อสารทางข้อมูล )

ตัวอย่างงานในรูปแบบที่ 2 ( เน้นสื่อสารทางอารมณ์ )

ปล. นี้เป็นครั้งแรกกับการจัดวางงานในแบบที่ใช้ระบบ grid เข้ามาช่วยและรู้จักกับคำว่า grid เป็นครั้งแรก

Experimental Drawing No.3

2008-11-22T23:04:00.007+07:00

ครั้งที่สาม แน่นอนยังคงมีการใช้เทคนิคของการ collage ผสมผสานอยู่ แต่คราวนี้มีการวาดเส้นอิสระแบบ
ในตอนเด็กๆเพิ่มเข้าไป ( การวาดแบบที่ไม่ต้องกลัวอะไรถูกอะไรผิด เหมือนตอนเด็กๆที่ทุกๆคนน่าจะได้วาด
ภาพแบบนี้บนฝาผนังบ้านมาแล้ว สนุกดีนะได้กลับมาวาดแบบนี้อีกครั้งนึง ) และที่สำคัญในครั้งนี้ก็คือการ
สร้างเรื่องราวให้กับชิ้นงานจากอุปกรณ์การปฐมพยาบาล และ keyword ที่เลือกมาใช้ โดยชิ้นงานที่ออกมา
นั่นจะเน้นในเรื่องของ composition

และนี่คือส่วนหนึ่งของงาน

Experimental Drawing No.2

2008-11-22T22:28:00.017+07:00

ครั้งที่สองกับ Experimental Drawing เทคนิคหลักเดิมๆของเรานั่นก็ยังคงเป็นการ collage อยู่ ( ไม่
รู้ว่าทำไมถึงชอบการ collage เป็นการส่วนตัว ) แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปนั่นก็คือวัสดุที่นำมาใช้ในครั้งนี้นั่นเป็น
การทดลองนำเอาวัสดุที่ใช้สำหรับในการก่อสร้างมาเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างสรรค์งาน ไม่ว่าจะเป็นวานิช
ที่เอาไว้สำหรับเคลือบเงาสิ่งก่อสร้าง ปูนยาแนว ที่มีหลากหลายสีสัน นอกเหนือจากนั่นเรายังทดลองใช้อีก
อย่างหนึ่งก็คือ น้ำตาลกรวด โดยนำมาใช้ในขั้นตอนสุดท้ายคือ การวางน้ำตาลกรวด บนชิ้นงานในตำแหน่ง
ที่ต้องการ แล้วนำงานเข้าเตาอบ( เพื่อที่จะเสี่ยงดูว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นจากสิ่งที่เราไม่สามารถควบคุมได้ นั่น
ก็คือ การละลายของน้ำตาลกรวดนั่นเอง ) และในที่สุดความบังเอิญจากการละลายของน้ำตาลก็ออกมาใน
รูปแบบที่น่าพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง จังหวะจะโคนของการละลายไม่ว่าจะการละลายที่เกาะตัวกันเป็นกลุ่มอย่าง
หนาแน่นหรือว่า การละลายที่ลงเหลือแค่เพียงคราบให้เห็น หรือแม้กระทั่งคราบหยดในขณะที่เราหยิบงาน
ออกมาจากเตาอบ บางทีความสวยงามมันก็มาจากความบังเอิญได้เหมือนกัน

และนี่คือส่วนหนึ่งของการพยายามครั้งที่สอง

ปล. สิ่งที่ได้จากการทดลองครั้งนั้นก็คือ สิ่งที่เราต้องการจริงๆมันอาจจะไม่ได้อยู่ในขั้นตอนสุดท้ายอย่างที่เรา
ตั้งใจไว้ แต่เราสามารถพบเจอมันได้ในระหว่างขั้นตอนการทดลองนั้นๆ

ครั้งแรกกับการทดลอง

2008-11-22T21:50:00.041+07:00

ในสมัยเรียนตอนปีหนึ่ง จำได้ว่าเข้ามาเรียนที่นี่ด้วยความกลัว กลัวว่าเราจะเรียนได้มั้ย กลัวเพื่อน กลัวรุ่นพี่
กลัวบรรยากาศกลัวอะไรต่ออะไรไปหมด เนื่องจากเป็นการเปลี่ยนแผนในชีวิตที่ยิ่งใหญ่ครั้งหนึ่งเลยทีเดียว
( สมัยตั้งแต่ตอนเด็กๆ จนถึงมัธยมต้น มีอยู่ความฝันหนึ่งที่ยังไม่เคยจางหายไปเลยนั่นก็คือ การเป็นสถาปนิก
แต่แล้วความฝันนั่นก็เริ่มจะจางหายไปเรื่อยๆหลังจาก ได้เข้าเรียนสายวิทย์-คณิต นั่นเอง ด้วยวิชาฟิสิกส์
วิชาที่เรียนเท่าไร พยายามมากเท่าไรก็ยิ่งไม่ชอบและไม่เข้าใจซะทุกทีไป และนั่นคือประเด็นที่ทำให้แผนที่
วางไว้ตั้งแต่เด็กเปลี่ยนไป เพื่อนก็แนะนำให้ลองไปสอบวิชาเฉพาะที่เกี่ยวกับออกแบบนิเทศศิลป์ และก็วาด
เส้นก็เลยลองไปดู แต่ตอนนั่นก็ยังไม่เข้าใจนะว่าออกแบบนิเทศศิลป์คืออะไร รู้แต่ว่าตอนสอบก็สนุกดี ชอบ
และคะแนนก็ออกมาดีกว่าที่คาดไว้ และนั่นก็คือ ก้าวแรกเริ่มของการเดินมาอีกเส้นทางหนึ่งที่ไม่เคยคาดคิด
มาก่อนกับ " ออกแบบนิเทศศิลป์ " ในตอนนั้นคิดว่าอย่างน้อยก็น่าจะดีเพราะเป็นเส้นทางอีกเส้นทางหนึ่งที่
ชอบและสนุกแต่ในตอนนี้เส้นทางนี้กลายเป็นเส้นทางที่เราหลงรักไปซะแล้ว

หลังจากได้เข้ามาเรียนในภาควิชา การออกแบบนิเทศศิลป์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ นั้นได้เริ่มทำความรู้จักกับ
การทดลองที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน และการทดลองครั้งแรกที่สามารถเกี่ยวโยงกับศิลปะอย่างเป็นจริงเป็นจังได้
นั้น ได้เกิดขึ้นในสมัยเรียนปีหนึ่งตอนเรียนวิชา drawing 2 วิชานี้ได้เรียนกับ อ.ธเนศ อาจารย์คนแรกที่
สอนให้เรียนรู้กับคำว่า drawing ที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการใช้ดินสอ วาดลงบนกระดาษ เท่านั้น แต่สอนให้รู้้จัก
คำว่า experimental drawing เป็นครั้งแรก

และนี่คือส่วนหนึ่งของความพยายามในครั้งแรก

เป็นการทดลองที่เริ่มจากการ collage โดยนำภาพที่เราสนใจหรือต้องการสร้างเสริมเติมแต่งใหม่ โดยดึง
จุดที่เราเห็นว่าน่าสนใจในภาพที่เลือกมานั้น มานำเสนอใหม่โดยให้มีความต่อเนื่องจากเดิม อย่างเช่น ความ
ต่อเนื่องในเรื่ิองของสี ความต่อเนื่องในเรื่องของ shape และ space หรือ การแม้กระทั่งการ invert

ลมหนาวปลายปี ( ที่แล้ว )

2008-11-22T17:57:00.032+07:00

Hongkong หนาวๆเย็นๆ เมื่อปีืที่แล้ว แต่สำหรับปีนี้โปรแกรมยังไม่ชัวร์เลยว่าจะได้ไปไหนหรือเปล่า
ช่วงปีใหม่ เครื่องออกประมาณ สิบโมงกว่าๆ ณ สนามบินสุวรรณภูมิ

เป็นการไปกันเองแบบชนิดที่ว่าเปิดทั้งแผนที่ดูกันเป็นสถานีๆ ไป แต่สนุกมากเลยทีเดียว ไปด้วยกันทั้งหมด
สี่วัน อันดับแรกก็ต้องนั่ง airport express เข้าไปในเมืองก่อน

หลังจากนั่นก็ใช่บริการของรถไฟฟ้าใต้ดิน MTR เพื่อไปยังที่พักของเรานั่นเอง แต่ละสถานีนี่สีสันเจ็บๆทั้งนั้น
แปลกตาดี

ภาพนี่ถ่ายตอนเดินเล่นอยู่ที่นอกเมืองแถวไหนซักแห่ง ดูตึกของที่นี่แต่ละตึกมันดูแออัดยังไงไม่รู้

นั่งรถรางขึ้นไปดูบรรยากาศข้างบน ตอนแรกว่าจะไปตั้งแต่ตอนเย็น เพื่อดูพระอาทิตย์ตก แต่ไม่ทันคนเยอะ
มาก ก็เลยไม่ทันดูพระอาทิตย์แต่ไม่เป็นไรตอนกลางคืนก็สวยดี แต่จำได้ว่าวันนั้นลมแรงหนาวมากกกกกก
เออ...ที่ไม่ลืมอีกอย่าง ขาลงจากที่นั่นไม่ได้นั่งรถรางนะคนเยอะกว่าขาขึ้นซะอีก เอาน๊างั้นลองมัวนั่งรถบัสลง
มาดู โอ้ว...เท่านั้นล่ะ เกือบแล้วเกือบจะอาเจียนออกมา คนขับสงสัยจะชำนาญมาก มีหลายโค้งติดๆๆกันนี่
ไม่เคยเบรคซักโค้งกันเลยทีเดียว สาดโค้งกันเข้าไป

สำหรับอาหารการกินก็ออกจะกินยากกันซักหน่อย เพราะที่นั่นหันไปทางไหนก็เจอแต่หมู หมูล่ะก็หมู เลย
ต้องใช้บริการอาหารฝรั่ง แต่ไม่เป็นไร ชอบชอบ สงสารก็แต่คนที่ไปด้วยนี่ล่ะ ไม่ได้กินเลยหมูกรอบ หมูอะไร
ที่ที่นั่นเค้าขึ้นชื่อ

อร่อยๆ ร้านนี่แต่จำชื่อร้านไม่ได้ล่ะ

ส่วนนี่ก็ไปดูตอนที่เค้าโชว์แสงสี กันทุกคืน อลังการดีเหมือนกัน

กำลังจะข้ามฝากไปอีกฝั่ง ค่าบริการของเรือถูกมากเลย

และได้แวะไป hongkong museum of art ดีนะ โชคดีที่วันนั้นที่ไปมี exhibition ของนักออกแบบหน้า
ใหม่พอดีด้วย เลยได้กำไรไป ( เค้าไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพข้างใน น่าเสียดาย )

ส่วนนี้ไปมาวันสุดท้าย รู้สึกว่าจะเป็นสวนสาธารณะทางผ่านก่อนที่จะเข้าไปในวัดนางชี สวยดีนะ บรรยากาศ
นี่ไม่รู้สึกเลยว่าอยู่ฮ่องกง นึกว่าอยู่ญี่ปุ่น

สวยมากกก ชอบ

สระน้ำใหญ่มาก ปลาคารฟ์ก็เยอะดีจัง แอบอยากลงไปว่ายกับปลา ฮ่าๆๆ

เอ้า...ถ่ายตัวเองบ้าง มัวแต่ถ่ายวิว ซักแชะหนึ่งนะ
นับ หนึ่ง สอง สาม...ยิ้ม

สะอาดสะอ้านมากเลย

บริเวณนี่เป็นร้านที่อยู่แถวริมทะเล แถวนี่ฝรั่งเยอะดี

ส่วนภาพนี่ถ่ายจากห้องที่พักออกมาทางหน้าต่างก่อนกลับกรุงเทพ

goodbye hongkong

ปล. ทำไม muji ที่นั่นต้องถูกกว่าที่นี่มากมาย

สวนสาธารณะ ( บังเอิญ )

2008-11-22T10:29:00.024+07:00

สวนลุมพินี มีคนบอกว่า " สวนสาธารณะแห่งใหญ่ใจกลางเมืองแห่งนี้ เปรียบเสมือนกับปอดของกรุงเทพ "
ได้ยินมานานแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสได้เข้าไปในปอดแห่งนี้สักที ได้แต่ผ่าน ผ่าน และผ่านไป

แต่แล้ว...ในที่สุดวันนี้ก็ได้มีโอกาสเข้าไปข้างในสวนสาธารณะแห่งนี้สักที พื้นที่สีเขียว บรรยากาศสดชื่น มี
ลมพัดเป็นระยะๆ ได้เดินออกกำลังกาย และที่สำคัญได้ขี่เป็ด ว้าวววว...รู้สึกดีแฮะ

ปล. วันหลังนะรับรองว่าจะเตรียมตัวมาให้พร้อมกว่านี้ ไม่ใช่ด้วยความบังเอิญ

ลำปางที่บ้านป้า ( หนาวมั้ย )

2008-11-21T10:23:00.039+07:00

ช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมาไม่ต้องถามกันเลยว่าไปเที่ยวไหนมา จะไปที่ไหนได้อีกเล่านอกจากที่นี่...
บ้านไร่ที่ลำปาง วันว่างหยุดยาวทีไรเป็นต้องขึ้นเหนือกันทุกทีไปสิ ถือว่าเปลี่ยนบรรยากาศช่วงสงกรานต์
ล่ะกันปกติอยู่แต่ที่กรุงเทพไปดูกันว่าคนแถวนั้นเค้าเล่นน้ำสงกรานต์กันยังไง นะแล้วก็ได้เห็นจริงๆระหว่าง
ทางขับรถไปก็สาดๆ เทๆ กันไป เอาเป็นว่าต้องชะลอกันตลอดเวลาที่เห็นฝูงชนอยู่ริมถนนกันเลยทีเดียว ทั้ง
เด็กทั้งผู้ใหญ่เล่นกันไปหมด เห็นแล้วก็คิดถึงช่วงหนึ่งของชีวิตในวัยเด็กที่จะรอให้ถึงช่วงสงกรานต์ เพื่อที่จะ
ได้เล่นสาดน้ำกับเด็กรุ่นราวคราวเดียวกันแถวๆบ้านอย่างสนุกสนาน แต่พอโตมาจำความได้ว่าพอขึ้นมัธยม
ต้นก็ไม่ได้เล่นสงกรานต์อีกเลย
...แอบคิดถึงเหมือนกัน ไม่แน่คราวหน้าอาจจะเจอกันนะสงกรานต์เพื่อนรักสมัยเด็ก

ในที่สุดก็ได้เจอหน้ากันสักที หลานคนแรกในชีวิต น้องขิม

เด็กหญิงขิม ตัวน้อย น้อย ไม่ดื้อไม่ซน เพราะว่ายังไม่ได้ตั้งไข่เลย เด็กหญิงขิมแก้มยุ้ย ยุ้ย ใครอุ้มก็ได้ ไม่
ขี้แยไม่ร้องไห้เลยด้วย แต่เห็นหน้าเราที่ไรยิ้มทุกที เหมือนทุกครั้งๆ เวลาไปไหนมาไหนแล้วเจอเด็กๆตัวเล็ก
อย่างนี้ก็มักจะมองจ้องหน้าเราแล้วก็ยิ้ม หัวเราะ สงสัยเป็นเพราะแว่นตาประกอบกับหน้าตาที่ละหม้ายคล้าย
ตัวการ์ตูน

เด็กอาราย น่ารักน่าฟัดชะมัด เอาไว้คราวหน้า จะซื้อของเล่นมาฝากนะจ๊ะ เด็กหญิงขิม
* เก้งบอกว่าเหมือนตุ๊กตา *

ภาพนี้เป็นบรรยากาศของร้านกาแฟ ที่ไปมาอยู่ระหว่างทางที่จะขึ้นไปเชียงใหม่ มีสองชั้น แต่บริเวณชั้นล่าง
มีบริการให้กินกาแฟไปสามารถแช่เท้าในน้ำแร่อุ่นๆ ได้ เพราะว่าทางร้านทำเป็นทางช่องน้ำแร่ไหลผ่านตลอด
เวลาบริเวณรอบๆร้านให้ลูกค้าแช่เท้าได้อย่างสบายใจ ทางร้านเค้าบอกมาว่าจะช่วยให้เลือดไหลเวียนได้ดีขึ้น
แต่ต้องทำความสะอาดเท้าก่อนล่ะ ซึ่งที่นั่นเค้ามีบริเวณที่ทำความสะอาดเท้าไว้ให้อยู่แล้ว
* แปลกดีนะ ปกติเวลาที่ขับรถไปตามต่างจังหวัด จะเจอแต่ร้านกาแฟทีี่อยู่ตามปั๊ม ไม่ค่อยเจอร้านที่เป็นแบบ
stand alone ร้านนี่ดูเป็นกันเองดีชอบ

ส่วนอันนี้ถ่ายไว้ที่ตอนไปทานข้าวเย็นที่บ่อกุ้ง อยู่ระหว่างทางขี้นไปเชียงราย ผ่านมาตั้งหลายรอบแล้วยัง
ไม่ได้แวะทานสักที คราวนี้ถึงเวลาชวนไปทานกันทั้งครอบครัวแบบออกแนวบังคับเล็กน้อย ฮ่าๆ เป็นร้าน
บรรยากาศแบบเพิงสบายสบาย

นั่งทานข้าวเย็น รอดูพระอาทิตย์ตก แบบสบายสบาย ท่ามกลางต้นหญ้าและดอกไม้เขียวขจี สบายตาและ
ก็สบายใจอย่างบอกไม่ถูก เป็นการทานข้าวเย็นที่มีความสุขมากๆมื้อหนึ่งต่างไปจากทุกๆวัน เนื่องจากแบ็ค
กราวน์ที่ชินตาได้เปลี่ยนไป จากที่เคยมีแต่ตึกสูงๆ ที่เราเห็นกันทุกวี่ทุกวันในเมืองกรุง ณ บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยภู
ด้วยเขา แล้วก็บ้านไม้หลังเล็กๆของชาวบ้านแถบนั้น เป็นช่วงเวลาที่น่าจะเกิดขึ้นบ่อยๆในชีวิตซะเหลือเกิน
เอาเป็นว่ามื้อนี้ อิ่มมากกกกกอิ่มซะท้องจะแตก แต่ที่สำคัญที่สุด " อิ่มอกอิ่มใจ "

ภาพถ่ายจากบริเวณรอบๆบ้าน

กระต่ายที่เลี้ยงไว้ แต่งงว่าทำไมเค้าให้อาหารมันเยอะจัง ค่อยๆให้ไม่ได้หรอ จะได้ไม่เลอะเทอะ

ส่วนนี้แมวที่เอาไปจากกรุงเทพ ตัวนี้เป็นเพศผู้ ชื่อ เมฆ จะหน้าดุไปไหนเนี่ย

ส่วนนี้ถ่ายด้วยกันทั้ง เมฆและหมอก หมอกเป็นเพศเมีย เมฆเค้าหวงของเค้าล่ะ แตะไม่ได้เชียว
* ต้องยกเครดิตให้คุณเต้าฮวยสำหรับการตั้งชื่อเจ้าสองตัวนี้ ขอบคุณนะ

ปล. คราวนี้ไปลำปางไม่หนาวนะ สงสัยต้องรอช่วงปีใหม่...ลำปางหนาวมากกก

congratulation

2008-11-21T01:51:00.008+07:00

เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2551 ( ที่ผ่านมา ) เป็นวันซ้อมใหญ่รับปริญญาของคุณเต้าฮวย ได้มีโอกาสไปถ่ายรูปให้นิดหน่อย

*ฮ่าๆๆ แอบหูกางนะเนี่ย ไอ้หูกาง

ยินดีด้วยกับบัณฑิตคนใหม่ จากคณะบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ดีใจด้วยกับความสำเร็จอีกขั้นนึง ก้าวต่อไปนะ
ปล. ไอ้หูกาง

พักร้อนกับเสม็ด

2008-11-20T23:39:00.027+07:00

เมษายน (ที่ผ่านมา) เดือนที่ร้อนที่สุดของทุกๆปี ไม่มีการเดินทางไปไหนที่จะดีที่สุดนอกจากการไปทะเล๊
ทะเลจุดมุ่งหมายของเราในคราวนี้คือ เกาะเสม็ด ( ไม่ได้ไปมานานมากแล้ว เกือบจะสี่ปีล่ะมั้ง )

อ้าวแต่งตัวให้เหมาะกับบรรยากาศสักหน่อย

อันนี้ถ่ายระหว่างรอโบกแพเพื่อไปที่มุกเสม็ด ทางดีๆๆมีเรือไปรับไปส่งก็ไม่ไปกัน อยากไปแบบธรรมชาติ
(จริงๆแล้วอยากประหยัดว่างั้น ) ก็เลยต้องโบกไม้โบกมือเรียกให้เจ้าของมุกเสม็ดให้เอาแพที่ลอยอยู่บนถัง
น้ำมันมารับไปให้ใครมารับก็ไม่มา ดันให้เด็กตัวน้อยๆมารับ แค่ดึงเชือกให้แพเลื่อนยังไม่ค่อยมีแรงเลย ถึง
คราวซวยแล้วไง จะรอดมั้ยเนี่ยเรา ( เอาน่าไหนๆก็ลงแพลำเดียวกันล่ะ ช่วยกันเว้ย...สู้ สู้ )
* มุกเสม็ดเป็นสถานที่เอาไว้อนุบาลสัตว์ทะเล

แต่แล้วในที่สุดเราก็ถึงมุกเสม็ดกันอย่างปลอดภัย

ลึกมากก น่ากลัวเหมือนกันนะ ถ้าตกลงไปจะทำไง ไม่รอดแน่ๆ ปลาบางตัวตัวจะเท่าขาเราอยู่ล่ะ เดินไปนั่ง
ให้อาหารปลาไปก็สนุกดี เออ...เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นปลาปักเป้าตัวเป็นๆ นะเนี่ย น่ารักดีนะ รู้สึกว่าอาหารที่
เอามาให้เนี่ยจะเป็นปลาหางเหลือง ขายอยู่ถุงล่ะ 10 บาท แต่แอบได้ฟรีจากเด็กน้อยคนที่ลากแพไปรับเรา
หลายถุงเหมือนกัน พร้อมกับคำพูดที่บอกว่า อย่าบอกพ่อหนูล่ะ ( ใครจะไปบอกพ่อหนูล่ะจ๊ะ ) ขอบใจนะ

มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นนิดหน่อย ในระหว่างทางล่องแพกลับ แต่เกิดขึ้นกับคุณเต้าฮวย ต้องขอโทษด้วยนะ

หลังจากนั้นเราก็ขับมอเตอร์ไซด์กันซะทั่วเกาะ ไปถูกทางบ้างผิดทางบ้าง สนุกมากกก ไม่ได้ขับมาตั้งแต่สมัย
ตอนเรียนมัธยมต้นล่ะ ขับไปเกือบซะทุกอ่าว แอบขับยากว่ะ ถนนมีแต่ทรายยิ่งทางตอนไปอ่าวกิ่ว อ่าวปะการัง
เนี่ยทางมันชันเอามาก มาก เกือบคว่ำกันหลายทีเลยทีเดียว ได้แผลมานิดหน่อย

ถ่ายที่อ่าวไผ่ ทรายสวยที่สุดล่ะ ขาวเนียนเชียว

หมาน้อยประจำเกาะ ตัวนี้อยู่หน้าร้านลุงเจี๊ยบ

ร้านลุงเจี๊ยบ บรรยากาศดีมากๆ กินที่นี่ทั้งสองคืนเลย สบายสบายคนไม่เยอะมาก

และนี่คือที่พักของเรา " lima Bella " มาดูบรรยากาศกันเลยดีกว่า

เงียบสงบดีนะ เสียดายที่ไม่ติดชายหาดต้องเดินผ่านอีกรีสอร์ทหนึ่งเข้าไป ( แต่อาหารที่นี่อร่อยมาก )

สระว่ายน้ำเล็กไปหน่อย

ปล. ไปอีกแน่นอน เสม็ดที่รัก แอบรู้สึกว่าสนุกกว่าหัวหินนะเนี่ย

อัมพวา(ต่อ)

2008-11-20T21:38:00.014+07:00

ครั้งที่สองไปเนื่องในโอกาสวันคล้ายวันเกิดของคุณเต้าฮวย เป็นจังหวะที่ดีทีี่ตรงกับช่วงเสาร์-อาทิตย์พอดี
เลยได้มีเวลาไปพักผ่อนกันที่ กนกรัตน์รีสอร์ท เป็นรีสอร์ทที่อยู่ไม่ไกลจากตลาดนัดอัมพวามากนัก แค่
ประมาณ 1-2 กิโลขับรถไป เข็มหน้าปัดนาฬิกาเดินยังไม่ทันถึงห้านาที ก็ถึงล่ะ

บรรยากาศที่นี่เงียบสงบดี อยู่ติดริมคลอง แต่ว่าทางเข้าไปนี่สิ เข้าไปในซอยแคบๆแอบลำบากนิดหน่อยและ
ที่จอดรถน้อยมาก แต่สิ่งที่สำคัญเจ้าของที่นี่ใจดีมา เป็นกันเองสุดๆ อีกทั้งยังมีบริการหาอาหารชุดให้ตักบาตร
ตอนเช้ากับพระที่มาบิณฑบาตรตอนเช้าโดยพายเรือมา ( ตัวเราเป็นอิสลาม ตักบาตรไม่ได้ ) จึงเป็นหน้าที่ของ
คุณเต้าฮวยไปแต่โดยดี

เสียดายภาพถ่ายที่ถ่ายตอนตักบาตร เอากล้องออกมาแล้วแต่เลนส์มันเป็นไอเพราะว่าอยู่ในห้องแอร์เย็นมาก
พอออกมาเจออากาศปกติก็เลยถ่ายไม่ได้ซะงั้น
*ดีเนอะที่ได้ทำบุญท่ามกลางบรรยากาศสงบๆแบบนี้

อาหารเช้าของที่นี่ก็แปลกไปอีกแบบ ไม่ต้องไปมองหาไส้กรอก ไข่ดาว ออมเล็ต หรือสลัด อะไรที่ไหน แต่
อาหารเช้าของที่นี่เป็นอาหารที่คุ้นปากคนไทยอย่างเราดี นั่นก็คือ น้ำพริกกะปิ นั่นเองกินกับปลาทูทอด
ไข่ชะอมทอดกับข้าวสวยร้อนๆ แค่นี้ก็เปรมแล้วล่ะ

ปล. คราวหน้าเจอกันอีกนะ กนกรัตน์ริสอร์ท ของเค้าดีจริงๆ( แอบโฆษณาหน่อยนึง )

อัมพวา

2008-11-20T18:33:00.036+07:00

ปีนี้ได้มีโอกาสไป " อัมพวา " ด้วยกันถึงสองครั้งสองครา
- ครั้งแรกไปเป็นเพื่อนคุณพ่อ ไปดูสวนมะนาว เพื่อที่จะเอาไปลงไร่ที่ลำปาง แต่ก็แอบนึกอยู่ในใจว่า ถ้าเอา
ไปปลูกแถวพื้นที่บนไร่ที่เป็นเนินเป็นเขา แล้วมันจะงามเหมือนอย่างที่เราเห็นที่นี่มั้ยเนี่ย เพราะว่าเท่าที่เห็นนั้น
มะนาวคงจะต้องการน้ำเยอะน่าดูในการเจริญเติบโต แต่ก็นะคงได้ล่ะมั้ง ในเมื่อคุณพ่อบอกว่าได้ก็ต้องได้....
...อ้าวสู้เค้าพ่อ

* ใกล้แล้ว ใกล้แล้ว อีก 1 ปีเท่านั้น คุณพ่อก็จะเกษียณได้ไปอยู่ไร่ที่ลำปางนานๆได้แล้ว ไม่ต้องหาเวลาวัน
หยุดยาวเทียวไปเทียวมาแบบนี้ จะได้ไม่ต้องเหนื่อยเนอะ

ของกินเยอะดีเหมือนกันนะ อร่อยดี

โชคดีที่วันนั้นไปถึงตั้งแต่ตอนเย็นๆ คนเลยยังไม่เยอะมาก แต่ตอนค่ำๆคนเยอะไปหน่อยนะ ถ่ายรูปยากจัง
ต้องคอยหลบคนอื่นๆ อยู่นานเลยทีเดียว สำหรับภาพที่ออกมาคุณเต้าฮวยบอกว่าความรู้สึกมันดูเหงาๆเนอะ
ไม่เห็นมีคนเลย...อ้าวก็ตั้งใจไม่ให้มันเห็นคนนี่น๊า

ปล. อัมพวา อัมพวา

beaver_CV

2008-11-18T17:43:00.070+07:00

Name : Pratthana Thaweema
Address : 159/25 Summakorn Village Sapansung Ramkhumhang Rd. Bangkok 10240 Thailand
Contact : jija1127_3@hotmail.com / beverhavior.jija@gmail.com

Personal Data
Birth Date : June, 11 1984
Age : 24
Nationality : Thai
Religion : Islamism
Height : 162 cm.
Weight : 70 kg.
Own Car : Yes

Characteristic
Achievement -oriented
Analytical ability
Artistic talent
Cheerful attitude
Collaboration
Industriousness
Learning quickly
Sense of humor
Visionary

Education Background
1987- 1995 : Huamarkwittaya Nusorn School
1996 - 2001 : Nawamintrachinuthit Trimudomsuksa Nomklao School, Bangkok,Thailand
2002 - 2006 : School of Fine And Applied Arts, Bangkok University Department
of Communication Design. ( Second Class Honours )

Work Experience & Exhibition
2004
- DUCTSTORE the design guru. Graphic designer position. ( Internship )
- Artberry Co., Ltd. Graphic designer position. ( Internship )
- Workshop with Bangkok University in a subject of “Introduction Photography” by
Natnalin Noimai
2005-2006
- Fontory Co., Ltd . Graphic designer position. ( Freelance )
- Freelance @ Kauslesive Brand
- Workshop with Bangkok University in a subject of “New Media” by Korea Artist
Jong Chor Her Digital Designer.
- 14 Post / 14th exhibition degree project
2007
- Graphic 49 Limited. Graphic designer position
2008
- Invisible Force Design Exhibition / at Bangkok University Gallery

Skills and Abilities
Adobe Photoshop, Adobe Illustrator, Corel Painter and Microsoft Word

Language Proficiency
Thai and English

Interests & Hobbies
Interests - Nostalgia, Collage, Philosophy, Craftmanship, Sculptural, Leather,
Grain of wood, Tree, Printing Type, Architectural, Photomontage, Wrappage,
Handicraft, Experimental, Paper and Book
Hobbies - Bicycling, Swimming, Drawing, Reading, cooking and traveling