In Childhood

วันนี้วันเด็ก


" do you remember when you were young? "

ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่

โพสแรกของปีนี้...

วันหยุดยาวปีใหม่ที่ผ่านมานี้หลายๆคนคงจะไปเที่ยวพักผ่อนที่ต่างจังหวัดกันเยอะ รวมถึงตัวเราเองด้วย
ไม่ต้องถามเลยว่าไปไหนมา จะไปไหนได้ซะอีกล่ะ นอกจากลำปางที่ที่แสนจะคุ้นเคย ตอนแรกกะว่าจะอยู่
กรุงเทพแบบสบายๆ โดยส่วนตัวไม่ค่อยชอบไปไหนตอนช่วงเทศกาลซักเท่าไร คนมันเยอะ แต่พ่ออยาก
ไปดูไร่ ( อีกล่ะหรอ ) เป็นห่วงก็เลยอาสาขับรถไปให้ แต่มีข้อแม้ซักหน่อยนึงล่ะกันนะ ไปสามวันพอนะพ่อ
เหลืออีกสองวันไว้ให้เราได้ทำอะไรบ้าง...

เริ่มออกเดินทางวันที่ 31 ธ.ค. 2551 เวลา 05.00 น. เห็นจะได้เพราะว่ากลัวรถติด และก็เป็นอย่างที่คาด
ไว้ติดนิดหน่อยผ่านนครสวรรค์มาได้ก็คงพ้นช่วงรถติดล่ะ ดีนะเนี่ยที่ออกเช้า


ขับรถต่างจังหวัดก็ดีไปอย่างนะ ไม่ค่อยเจอไฟแดง ภาพที่เห็นตรงหน้าก็เป็นภูเป็นเขาซะส่วนใหญ่ มองได้
ไกลดี ไม่มีอะไรมาบดบัง สนุกก็ตรงขับรถขึ้นเขาลงเขานี่ล่ะ...มันส์มาก


แต่กว่าจะถึงบ้านก็นะ ปาเข้าไป 17.00 น. เนื่องจากแวะนั่นแวะนี่ไปเรื่อยเปื่อย ไม่เคยแวะอะไรเยอะขนาด
นี้เลยนะเนี่ยจากปกติเที่ยงๆก็น่าจะถึง ข้าวกลางวันเราแวะทานกันที่ตากสเต็กเฮ้าส์เป็นของสหกรณ์เพียงพอ
พอเพียงอะไรสักชื่อนี่ล่ะ ที่นี่เค้ามีฟาร์มเลี้ยงวัว นกกระจอกเทศเองด้วย ส่วนสเต็กนั่นต้องบอกว่าเนื้อนุ่มมาก
ขิ้นใหญ่มาเป็นจานร้อนกันเลยทีเดียว พร้อมเครื่องเคียง ไม่แพงด้วย คุ้มๆๆ ยังไงใครแวะไปตากก็แนะนำ
อย่าลืมแวะไปทานกัน อร่อย อร่อย...


อากาศเย็นนิดหน่อย แต่พอตกกลางคืนแล้วที่นั่นหนาวมาก ( ช่วงฤดูหนาว ) บ้านป้าที่ลำปางนั่นตั้งอยู่ใน
พิกัดที่เรียกว่าห่างจากตัวเมืองลำปาง มากเลยทีเดียวเป็นช่วงที่จะเดินทางต่อไปเชียงใหม่หรือเชียงรายก็ได้
แต่ว่าก็ไกลอยู่เหมือนกันเพราะฉะนั้นบรรยากาศที่นั่นมันก็จะสงบและเงียบมาก มองออกไปรอบๆก็จะเป็น
ภูเขาซะส่วนมาก




อยู่ที่นั่นก็ไม่ได้ไปไหนเพราะว่าพ่อก็อยู่ในไร่ในสวนไม่ยอมไปไหน ใช้ทุกวินาทีให้คุ้มค่ากับต้นไม้ ดอกไม้ที่
พ่อชอบ ฮ่าๆ ส่วนตัวเองก็รู้สึกดีนะบรรยากาศที่นี่ดี อากาศบริสุทธิ์สดชื่น ช่วงพ่อปลูกต้นไม้ พรวนดินรดน้ำ
พ่อชอบที่จะลงมือเองทุกครั้งที่มีโอกาส ไม่ใช่แต่เฉพาะที่ไร่ที่ลำปาง ที่กรุงเทพก็เหมือนกันทุกเสาร์อาทิตย์
ก็จะเห็นพ่อใส่ปุ๋ย รดน้ำอยู่บ่อยครั้ง จำได้ว่าสมัยเด็กเวลาคนในครอบครัวว่างพร้อมกันก็ช่วยกันพรวนดิน
ปลูกต้นไม้ยังงี้ล่ะ จำได้อีกว่ารดน้ำต้นไม้ที่ไรเปียกทั้งตัวทุกที ไม่เข้าใจ เคยซื้อชุดอุปกรณ์ทำสวนมาให้พ่อ
รู้สึกได้ว่าพ่อจะชอบมากกว่าเสื้อผ้า หรืออื่นๆที่เคยซื้อให้เสียอีกแต่พ่อก็มีคำถามอยู่ประโยคหนึ่งว่า ทำไม
ชุดอุปกรณ์ทำสวนที่ซื้อมามันต้องดูมีดีไซน์สวยงามด้วย ซื้อแบบธรรมดาปกติก็ได้นะจะได้ไม่ต้องแพงมาก
อ้าว...อย่างน้อยมันก็เจริญหูเจริญตาดีนะ เวลาที่หยิบขึ้นมาใช้ อย่างน้อยมันก็ตอบโจทย์สำหรับพ่อที่ชอบ
การปลูกต้นไม้ และสำหรับเราที่ชอบเรื่องของการดีไซน์


ขากลับแวะกินข้าวซอยที่ลำปาง ร้านนี่เป็นจีนอิสลาม มีเนื้อสเต็ะ ไก่สเต็ะ ขายด้วยอร่อยอีกเช่นกัน เพิ่งรู้ว่า
จีนที่เรียกว่าจีนฮ่อเนี่ย ส่วนใหญ่เป็นอิสลาม ร้านนี้อยู่ในตัวเมือง เท่าที่เห็นปีนี้คนไปลำปางเยอะกว่าทุกๆ ปี
สงสัยจะไปไหว้พระกัน


และทุกๆครั้งที่ไปลำปางสิ่งแรกที่นึกถึงก็คือ เจ้าเมฆ กับเจ้าหมอก แต่ส่วนใหญ่จะเล่นกับเจ้าเมฆ เจ้าหมอก
มันขี้อาย




สงสัยช่วงนี้จะไม่ได้ตัดเล็บ เล็บคมมาก


ตัวโตขึ้นเยอะเหมือนกัน ดูมัน ดูมัน...ไถอยู่นั่นล่ะ


ส่วนนี่เจ้าแรมโบ้หมาของบ้านป้าที่เลี้ยงไว้ จะดุไปไหนเนี่ย


มีลูกไก่ที่เลี้ยงไว้ด้วย เพิ่งรู้ว่าไก่ชอบถ่ายรูป วิ่งไปฝั่งไหนมันก็วิ่งตาม ตอนมันตัวเล็กๆ ก็น่ารักดีนะ แต่พอ
มันโตเต็มวัยล่ะมันดูน่ากลัวนะเราว่า โดยส่วนตัวเป็นคนกลัวสัตว์ปีก


เดินทางกลับมากรุงเทพอย่างปลอดภัยในวันที่ 2 ม.ค. 2552 ขากลับรถติดบ้างแต่จะมาติดมากตรงช่วงที่
เข้าวงแหวนแล้ว ปีใหม่ปีนี้ไม่ได้เคาท์ดาวน์อะไร นอนหลับซะงั้น สงสัยคงจะเหนื่ิอยมาก

มาเริ่มกันอีกในวันที่ 3 ม.ค. 2552 มีโปรแกรมไปทานข้าวเย็นที่ร้านระเบียงทะเลที่บางปูกับคุณเต้าฮวย
เพิ่งรู้ว่ามันใกล้บ้านเรามากขับรถไปประมาณไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ถึงล่ะ ( รถไม่ติดนะ ) ... มาเริ่มกันที่ฟาร์ม
จระเข้ เคยไปสมัยตอนเด็กๆนานมากล่ะ ให้ความรู้สึกเหมือนไปสวนสัตว์เลย มีสัตว์อย่างอื่นให้ดูด้วยนิด
หน่อย เหมือนได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้งนึง




ยัวเยี้ยเลยทีเดียว...หลังจากที่ไม่ได้เห็นจระเข้ตัวเป็นๆมานานมาก ดูแต่ในสารคดี รู้สึกว่ามันเป็นสัตว์ที่
น่ากลัวมากกกก


มีเสือให้ดูด้วย


แต่ที่แปลกใจคือมีอยู่กรงหนึ่ง มันอยู่กับหมา งงนิดหน่อย แต่อยากรู้ว่าหมามันจะรู้สึกยังไง ?


ไม่เคยได้ใกล้เสือขนาดนี้เลยนะเนี่ย ขนมันดูนุ่มๆดี น่ากอด ห่างกันไม่ถึงหนึ่งฟุต


และไปบางปูก็คงไม่พ้นที่จะต้องไปดูนกที่สถานที่ตากอากาศบางปู คนเยอะมากถึงมากที่สุด แต่นกก็ยังคง
เยอะเหมือนเดิม และก็ยังคงมีปัญหาสงสัยอยู่เหมือนเดิมว่า ทำไมนกต้องกินหนังไก่ทอด ?

- มันไม่ได้ชอบแต่คนยัดเหยียดให้
- แล้วถ้ามันกินมากคอเรสเตอรอลมันจะสูงมั้ย
- หรือว่าหนังไก่ทอดมันโยนได้แต่ขนมปังโยนไม่ได้
- แล้วปกติมันกินอะไรล่ะ


คิดไปสารตะ ต่างๆนานา ก็ยังไม่แน่ใจ


แต่ที่รู้แน่ๆ คือ นกสายตาดีมาก โยนปุ๊บมันโฉบมาพอดีเข้าปากมันปั๊บ


หลังจากนั้นก็ไปที่ร้านระเบียงทะเล ร้านเล็กไปหน่อยแต่บรรยากาศก็ดีนะ คนเยอะมาก


มองออกไปนอกร้านก็จะมองเห็นทะเลในฝั่งอ่าวไทย


มึอีกหลายร้านแถวนั่น อาหารที่ร้านระเบียงทะเลนั่นไม่ค่อยจี๊ดจ๊าดเท่าที่ควร คนเยอะเกินแอบเวียนหัว


รู้สึกว่าปีใหม่ปีนี้ได้ใกล้ชิดกับสัตว์โลกนานาชนิดกันเลยทีเดียว
..........................................................................
ปีที่ผ่านมานี้ทุกๆอย่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ยังคงไม่ได้ทำ สุขภาพอาจจะไม่ค่อยดี
ช่วงต้นปีแรกแต่หลังจากนั้นก็ได้มีโอกาสดูแลตัวเองมากขึ้น จริงจังและควบคุมตามคำสั่งของหมอมากขึ้น
และมันก็เห็นผลว่าสุขภาพดีขึ้นตามลำดับในช่วงครึ่งปีหลัง ปีนี้สัญญากับตัวเองไว้ว่าจะดูแลตัวเองให้มาก
ขึ้น จะได้ทำหลายๆสิ่งที่เรารักอย่างสบายใจและสบายกายซักที " be in a fighting mood " สู้ สู้

ก็แค่...ข้าวเย็นมื้อนึง

เริ่มต้นด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย หลังจากรับโทรศัพท์ และปลายสายเป็นเสียงของพี่บอกว่ากลับมาบ้าน
ก่อนบ่ายสามนะจะออกไปกินไปกินข้าวเย็นกัน ( แอบคิดในใจนี่เค้าชวนหรือบังคับว่ะเนี่ย ) วันนั้นคิดไว้ว่า
จะเดินจตุจักรแบบชิวชิว สักหน่อย ลืมบอกไปขณะที่พี่โทรมาเวลาประมาณเกือบเที่ยงเห็นจะได้ แล้วจะทำไง
ล่ะเนี่ยวันนั้นรถก็ไม่ได้เอามา คิดว่าเออกะจะนั่งรถเมล์กลับซะหน่อยวันอาทิตย์รถคงโล่งๆ ที่ไหนได้ไม่ทัน
ต้องเรียกแท็กซี่กลับ ดันขับช้าซะอีกจะบ้าตาย... ไปถึงบ้านก็เกือบจะสี่โมงล่ะ รีบๆอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะ
ออกไปกับที่บ้าน


และในที่สุดก็ถึงปลายทางภายในหนึ่งชั่วโมงสิบห้านาที บางแสนนี่เอง " ร้านครัวต้นข้าว "
ไม่ได้ไปบางแสนนานมากแล้ว มีร้านอาหารเพิ่มขึ้นเยอะแยะมากมาย บรรยากาศในร้านก็ดี เหมาะไปทาน
กันแบบครอบครัว นอกนั้นร้านอื่นๆที่ผ่านมามันดูวัยรุ่นๆไปหน่อยสำหรับผู้ใหญ่ บริเวณใกล้กับร้านยังมีร้าน
สถานีนมสดตั้งอยู่ด้วยเมนูเยอะมาก เยอะจนไม่รู้ว่าแล้วเราควรจะดื่มนมดีหรือเปล่า การดื่มนมนี่มันยุ่งยาก
ขนาดนี่เลยหรอ...



วกกลับมาที่ " ร้านครัวต้นข้าว " หลังจากที่อาหารเริ่มทยอยมาเสิรฟ์ ทุกคนๆในครอบครัวเริ่มทานอาหารกัน
สลับกับการสนทนาอย่างออกรสออกชาด ดูจะออกไปในทางรสชาดดีเหมือนกับอาหารที่ทุกๆคนได้ทานเข้า
ไปต้องขอบอกก่อนว่าครอบครัวเราเองไม่ค่อยได้มีโอกาสทานอาหารพร้อมหน้าพร้อมตากันบ่อยๆนัก เอ๊ะ...
แต่จะพูดยังงั้นก็คงจะไม่ถูกซักเท่าไร เพราะส่วนมากทุกทุกวันอาทิตย์ก็จะทานอาหารเย็นพร้อมกันบ้าง ถ้าทุก
คนอยู่พร้อมกันที่บ้าน ใช่แล้วที่บ้าน...บ้านเราเองไม่ค่อยชอบที่จะออกไปทานอาหารนอกบ้าน เพราะว่าแม่
ชอบทำอาหาร ทำมันเป็นซะเกือบทุกอย่างล่ะประเด็นที่สำคัญที่สุด ทุกๆคนในบ้านชอบที่จะทานอาหารฝีมือ
แม่ไม่ได้โม้นะ...แม่เราทำอาหารอร่อยจริงๆ

...แต่วันนี้ถือว่าเปลี่ยนบรรยากาศล่ะกันที่ออกมาทานอาหารเย็นนอกบ้านไกลถึงบางแสนนอกจากบรรยากาศดี
อาหารอร่อยแล้ว ครอบครัวยังอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา มีการสนทนาอย่างออกรสออกชาด แถมยังได้เห็นพระ
อาทิตย์ที่ค่อยๆเคลื่อนตัวตกลงไปในทะเล ภาพและบรรยากาศเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆ ( ในช่วงชีวิตตอนโต )
...ลงท้ายแล้วทุกสิ่งทุกอย่างในวันนี้จบลงด้วยความสบายใจ สบายตา สบายหู สบายไปซะทุกอย่าง


...และท้ายที่สุด จริงๆแล้วมันเป็น ตั้ง...ข้าวเย็นมื้อนึง ต่างหาก

ท้องฟ้า

วันนี้อยู่บ้านว่างๆก็เพ้อเจ้อกันไป ท้องฟ้าในช่วงฤดูหนาวนี่มันดูใสใสดีนะ
โดยส่วนตัวเป็นคนชอบมองท้องฟ้า หลายๆคนก็คงจะเป็นเหมือนกัน...มันดูปลอดโปร่งดี

Big Beef Burger

เมื่อวานว่างๆมีโอกาสได้ทำอาหารทานเอง ปกติก็ทำอาหารทานเองบ้างเหมือนกันแต่ไม่มีเวลาถ่ายเก็บไว้เลย วันนี้ว่างๆ
เลยจัดไปซักหน่อย ทำไปถ่ายไป แอบลำบากนะเนี่ย ดีที่เมนูที่จะทำวันนี้มันง่าย นั่นก็คือ " Big Beef Burger "



ผสมเนื้อบดกับส่วนผสมอื่นๆที่ได้เตรียมไว้


ปั้นเนื้อเป็นก้อน ขนาดตามชอบใจ วันนี้ขอแบบก้อนใหญ่ๆๆ


นำเนื้อที่ปั้นเอาไว้เป็นก้อน ลงกะทะทอด ตอนแรกว่าจะอบแต่ทนหิวไม่ไหว ทอดล่ะกัน
ก้อนใหญ่ขนาดนี้กว่าจะสุกนานมากกก กะไม่ถูกเลยต้องแอบแหวกดู ฮ่าๆ


เอาเห็ดที่หั่นไว้แล้วลงไปผัดกับเนยและเกลือ กระเทียมนิดหน่อย


ใส่เนยลงในกระทะบางๆ แลัวนำขนมปังลงไปบนกระทะจนกรอบๆนิดๆ
* โดยส่วนตัวชอบแบบกรอบนิดเดียวไม่ต้องมาก



ยัง...ยังประกอบร่างไม่เสร็จ ทำทั้งหมดสองชิ้นเพราะทานกันสองคน


ขั้นตอนสุดท้ายประกอบร่าง Big Beef Burger จะใหญ่ไปไหนเนี่ย

ปล. อร่อยดีนะ แต่ท้ายที่สุดทานไม่หมดเหลือนิดหน่อย ชิ้นมันใหญ่เกินไป แอบเสียดาย "__"

Primo Posto_Del Khao Yai

Primo Posto ได้ยินชื่อมานานล่ะ แต่ยังไม่มีโอกาสได้ไปสักที วันนี้ฤกษ์งามยามดี ครอบครัวอยู่กันพร้อม
หน้าพร้อมตา ไปเปลี่ยนบรรยาศซะบ้างก็ดี ไม่ใกล้ไม่ไกลเท่าไรขับรถไปสองชั่วโมงกว่าๆก็ถึง อยู่ก่อนทาง
ขึ้นไปเขาใหญ่ โชคดีที่วันนั้นรถไม่ติดมาก ไปถึงที่นั่นก็ประมาณเก้าโมงครึ่งเห็นจะได้ คนเลยไม่เยอะเท่าไร
ถ่ายรูปได้สบายๆ ไม่ต้องคอยหลบผู้คนกันมากมาย อากาศที่นั่นก็ไม่ร้อนมาก แต่ก็ไม่ถึงกับหนาวเวอร์ ลม
พัดเย็นๆ เป็นวูบๆสบายดี แต่ถ้าหนาวอีกนิด ก็จะดีมากเลยเท่าที่จำความได้โตมาก็ไม่ค่อยจะได้ไปเที่ยวกับ
คุณพ่อคุณแม่สักเท่าไร เนื่องจากตัวท่านเองก็ไม่ว่าง ตัวเราเองก็ไม่ว่าง ติดเพื่อนว่างั้น แต่วันนี้ก็ถือว่าเป็น
โอกาสที่ดี ไม่ได้รู้สึกดีดีอย่างงี้มานานมากล่ะ

ประเทศไทยก็ยังมีที่ให้เที่ยวอีกหลายที่เลยนะเนี่ยที่ยังไม่เคยไป ___ มาดูบรรยากาศที่นั่นกันเลยดีกว่า


ถึงแล้ว Primo Posto แอบหายากหน่อยไม่เห็นมีป้ายบอกเลย




บรรยากาศสบายๆ สีของตัวอาคารตัดกับสีของท้องฟ้า สดชื่นดี มองไปรอบๆก็เป็นภูเขา


ต้นตีนตุ๊กแก เวลามันเลื้อยเกาะอาคารหรือผนังนี่มันดูสวยดีนะ





ภาพนี่ถ่ายจากด้านหลัง ด้านหลังเป็นไร่องุ่นน้อยๆ
* สังเกตว่าหน้าต่างไม่ได้เปิดเหมือนฝั่งอาคารด้านหน้า


ส่วนอันนี้ด้านหน้าหน้าต่างเปิด


ที่นั่นก็จะมี ร้านกาแฟ ไอศครีม เค้ก และร้านอาหาร ( อันนี่ขายเป็นรอบๆเวลาไป )



ถ่ายรูปมาเยอะเหมือนกันเลือกไม่ค่อยถูกว่าจะลงรูปไหนดี ก็ลงๆไป สรุปลงซะเยอะเชียว







นาฬิกาในร้านกาแฟ ยังเดินได้อยู่นะ




ถ่ายภาพกันสักหน่อย

My Family เรียงจากซ้าย แม่ พี่และพ่อ


ไอ้บีเวอร์


ส่วนนี่ คุณเต้าฮวย อีกหนึ่งของผู้ร่วมเดินทางในทริปสบายๆครั้งนี้


ภาพถ่ายจากบริเวณไร่องุ่นด้านหลัง



ทิวทัศน์ที่เห็น ณ ขณะนั่นกับอากาศหนาวๆเย็นๆสบายๆ วู้วววว...ดีจริงๆ


จบแล้วสำหรับทริปสบายๆ ในครั้งนี้ Primo Posto_Del Khao Yai